آرزوی انجیل
آرزوی اصلی [هدف، مقصود مطلوب] پیام انجیل چیست؟ یوحنا خلاصه‌ای حیاتی ارائه می‌دهد: «و عیسی در حضور شاگردان خود بسیاری از آیات دیگر را انجام داد که در این کتاب نوشته نشده است؛ اما اینها نوشته شده است تا شما ایمان آورید که عیسی مسیح، پسر خداست، و با ایمان آوردن، در نام او حیات داشته باشید» (یوحنا ۲۰:۳۰-۳۱). آیا متوجه دو «ایمان» در این قسمت شدید؟
یوحنا گزارش خود را از مسیح به دو دلیل نوشت. اول، تا ما ایمان آوریم – که از یک عمل منحصر به فرد در گذشته صحبت می‌کند که تأثیری مداوم دارد. این مربوط به اعتماد به پیام انجیل برای نجات و تولد دوباره است. پس از دریافت حیات ابدی، «ایمان» دوم بسیار مهم می‌شود. این ایمان باید مداوم و پیشرونده در بلوغ باشد به طوری که ایماندار زندگی مسیح را بیشتر و بیشتر نشان دهد و از آن لذت ببرد و نه کمتر، یاد بگیرد که خداوند را به میزان بیشتری دوست داشته باشد.
ایمان آوردن یعنی دنبال کردن
بسیاری از مسیحیان امروز، مانند نسل دوم ایمانداران در افسس، پاکی عقیدتی را حفظ می‌کنند، زندگی بی‌عیب و نقصی را حفظ می‌کنند و به طور مداوم به کلیسا خدمت می‌کنند. با این حال، آنها فاقد یک ارادت عمیق به مسیح هستند. کلیسای امروز باید به همان هشداری که مسیح به افسسیان داد توجه کند:
با این حال، این را علیه شما دارم که عشق اول خود را ترک کرده‌اید. پس به یاد آورید از کجا سقوط کرده‌اید؛ توبه کنید و کارهای اول را انجام دهید، وگرنه به زودی به شما خواهم آمد و شمعدان شما را از جای خود برخواهم داشت – مگر اینکه توبه کنید (مکاشفه ۲:۴-۵).
خداوند فقط پیروان نمی‌خواهد؛ او شاگردانی می‌خواهد که به خود بمیرند و برای او زندگی کنند. عقیده و خدمت صحیح کافی نیست. مسیح قلب ایماندار و همچنین دست‌ها و سر او را می‌خواهد. ایماندارانی که او را به عنوان عشق اول خود انکار می‌کنند، در نهایت شهادت خود را برای مسیح از دست خواهند داد. عشق ناقص ما در ازای تجربه زندگی‌ای که او می‌دهد – چقدر شگفت‌انگیز است!
ایمان آوردن یعنی تسلیم شدن
میل ما به شاگرد مسیح بودن، معیار مستقیمی است از اینکه چقدر واقعاً او را دوست داریم و پیام او را باور داریم. اسوالد چمبرز بیان کرد: «عیسی مسیح همیشه از منبع چیزها صحبت می‌کند؛ در نتیجه کسانی که فقط با سطح سروکار دارند، او را یک توهین می‌یابند.» ۱ خداوند عیسی در مورد شاگردی راه میانه را آموزش نداد؛ در نتیجه، همه یا هیچ است:
اگر کسی نزد من آید و پدر و مادر، زن و فرزندان، برادران و خواهران، بله، و حتی جان خود را نیز دشمن ندارد، نمی‌تواند شاگرد من باشد (لوقا ۱۴:۲۶).
و هر که صلیب خود را بر ندارد و به دنبال من نیاید، نمی‌تواند شاگرد من باشد (لوقا ۱۴:۲۷).
پس به همین ترتیب، هر یک از شما که تمام آنچه را که دارد ترک نکند، نمی‌تواند شاگرد من باشد (لوقا ۱۴:۳۳).
دلیلی که ما از «احمق بودن به خاطر مسیح» (۱ قرنتیان ۴:۱۰) و در نتیجه از دیدن دست قدرتمند خدا در زندگی‌مان خودداری می‌کنیم، شک است – ما به خدا اعتماد نمی‌کنیم. از طریق بی‌اعتقادی، کسی که برای ما رنج کشید، برای ما توهین‌آمیز می‌شود. کسانی که به پیام انجیل پاسخ می‌دهند، نه تنها باید برای دریافت بخشش به صلیب بیایند، بلکه باید مایل باشند که مسیح را در حالی که صلیب خود را حمل می‌کنند، دنبال کنند (لوقا ۹:۲۳-۲۴). ما فقط برای رهایی از جهنم به مسیح نمی‌آییم؛ بلکه به شدت نیاز داریم که از قدرت گناه در درون نجات یابیم.
ایمان آوردن یعنی تسلیم شدن
انجام اراده خدا به طور طبیعی برای ما اتفاق نمی‌افتد. در واقع، طبیعت ما با اراده خدا مخالفت می‌کند (غلاطیان ۵:۱۷). هر انگیزه یا عمل خودخواهانه برای ماندن در اراده خدا به طرز فجیعی شکست خواهد خورد. تنها راه برای ماندن در مشارکت با خداوند، تسلیم شدن به اراده و اقتدار اوست – انجام کاری که او را خشنود می‌کند. به همین دلیل خداوند سوالی عمیق از شنوندگان خود پرسید:
چرا مرا «خداوند، خداوند» می‌خوانید و کارهایی را که می‌گویم انجام نمی‌دهید (لوقا ۶:۴۶).
به عبارت دیگر، «اگر قرار نیست کاری را که می‌گویم انجام دهید، مرا «خداوند» نخوانید!» ما نمی‌توانیم مسیح را «خداوند» بنامیم، اگر کاری را که او فرمان می‌دهد انجام ندهیم. او باید خداوند همه باشد، وگرنه اصلاً خداوند نیست. ما باید به اقتدار خداوند عیسی مسیح تسلیم شویم تا او را خشنود کنیم و از صلح او لذت ببریم.
ایمان آوردن یعنی زندگی کردن
مسیحیت چیزی فراتر از آمدن به نزد خداوند برای نجات است. همچنین ادامه دادن با او در زندگی روحانی است. پیام انجیل از گناهکاران جهنمی می‌خواهد که صلیب مسیح را در آغوش بگیرند، و نه کمتر از آن از قدیسان بهشتی می‌خواهد که صلیب خود را بردارند تا بتوانند اکنون از زندگی لذت ببرند. خداوند نمی‌خواهد ما فقط برای فرار از داوری به او ایمان بیاوریم؛ او می‌خواهد ما از طریق ایمان آوردن پیشرونده و مداوم شبیه او شویم. اگر واقعاً پیام انجیل را باور کنیم، به او تسلیم خواهیم شد و اکنون زندگی او را تجربه خواهیم کرد.
من در هستم. اگر کسی از طریق من وارد شود، نجات خواهد یافت، و داخل و خارج خواهد شد و چراگاه خواهد یافت. دزد جز برای دزدیدن، کشتن و نابود کردن نمی‌آید. من آمده‌ام تا آنها حیات داشته باشند، و آن را به فراوانی داشته باشند (یوحنا ۱۰:۹-۱۰).
ایمان آوردن مبارک است
خواننده عزیز، آیا واقعاً پیام کامل انجیل عیسی مسیح را باور دارید؟ آیا در حال حاضر پر از زندگی مسیح – عشق پایدار او، قدرت الهام‌بخش، شادی بی‌کران و آرامش‌بخش او – را تجربه می‌کنید؟ اگر نه، توبه کنید، ایمان بیاورید و تسلیم شوید – هرگز از تجربه بهشت قبل از رسیدن به آن پشیمان نخواهید شد. ا. و. توزر یک بار نصیحت کرد: «تمام مسیر زندگی با عدم قرار دادن خدا در جایگاه خود به هم می‌ریزد.» ۲ از طریق انجیل، مسیح هم زندگی ابدی و هم زندگی پربرکت را ارائه می‌دهد – این آرزوی پیام اوست. بنابراین، تصمیم بگیرید که زندگی کنید – اکنون برای مسیح زندگی کنید و زندگی کامل و پربرکتی را که فقط او می‌تواند ارائه دهد، تجربه کنید!
در مورد زندگی پربرکت در مسیح، جان وسلی جوان نوشت: «ای خداوند، مگذار بیهوده زندگی کنم.» خدا به آن دعای فروتنانه پاسخ داد. وسلی ده‌ها هزار مایل را با اسب سفر کرد تا انجیل عیسی مسیح را به هر کسی که گوش می‌داد موعظه کند. او شاهد ایمان آوردن هزاران روح به مسیح برای نجات بود. در اواخر عمر، وسلی نوشت: «امروز وارد هشتاد و دومین سال زندگی خود شدم و خود را به همان اندازه قوی برای کار و به همان اندازه مناسب برای هر گونه فعالیت بدنی یا ذهنی یافتم که چهل سال پیش بودم. من این را به علل ثانویه نسبت نمی‌دهم، بلکه به خداوند حاکم بر همه. اوست که خورشید زندگی را تا زمانی که او را خشنود کند، متوقف می‌کند. من در هشتاد و یک سالگی به همان اندازه قوی هستم که در بیست و یک سالگی بودم؛ اما به مراتب سالم‌تر، زیرا با سردرد، دندان‌درد و سایر اختلالات بدنی که در جوانی داشتم، بیگانه هستم. ما فقط می‌توانیم بگوییم: «خداوند سلطنت می‌کند.» تا زمانی که زندگی می‌کنیم، برای او زندگی کنیم!» ۳
شب قبل از مصلوب شدن، خداوند عیسی با جدیت درخواست کرد،
پدر، می‌خواهم کسانی که تو به من دادی نیز با من باشند، جایی که من هستم، تا جلال مرا که تو به من دادی، ببینند؛ زیرا تو مرا قبل از بنیاد جهان دوست داشتی (یوحنا ۱۷:۲۴).
ای ایماندار عزیز، اگر زندگی پربرکت مسیح را تجربه نمی‌کنید، چشمان خود را دوباره به آسمان بلند کنید و جلال نجات‌دهنده را از طریق نور کلام او ببینید.
آرزوی انجیل چیست؟
ما به عنوان گناهکاران پلید [منزجرکننده]، تنها با ایمان به مسیح می‌آییم تا بخشش را دریافت کنیم و تولد روحانی را تجربه کنیم. تولد دوباره پایان نجات ما نیست؛ بلکه تجربه اولیه زندگی ابدی است. آمدن به مسیح به این معنی است که ما باید ادامه دهیم با او. پولس آن را اینگونه خلاصه کرد:
با مسیح مصلوب شده‌ام؛ دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح در من زندگی می‌کند؛ و زندگی‌ای که اکنون در جسم زندگی می‌کنم، با ایمان به پسر خدا زندگی می‌کنم، که مرا دوست داشت و خود را برای من داد (غلاطیان ۲:۲۰-۲۱).
باور واقعی به پیام انجیل عیسی مسیح، ایماندار جدید را ترغیب می‌کند که به دنبال خداوند عیسی باشد، زندگی خود را به او تسلیم کند، به اقتدار او گردن نهد و زندگی او را به روشی که او تعیین می‌کند، در درون خود زندگی کند. به عنوان ایمانداران، زندگی ما در مسیح پنهان است. تنها با دوست داشتن او می‌توانیم بی‌خودخواهانه دوست داشته باشیم، و تنها با زندگی کردن او می‌توانیم به فراوانی زندگی کنیم!
یادداشت‌های پایانی
- ادیث دراپر، نقل قول‌های دراپر از جهان مسیحی (انتشارات تیندال هاوس، ویتون، ایلینوی)
- همان.
- همان.
