دو موضوع بزرگ کتاب رومیان، نجات و خدمت است. پولس رسول در رومیان ۱ از «انجیل خدا»، «انجیل پسرش» و «انجیل مسیح» (۱:۱، ۹، ۱۶ KJV) می‌نویسد؛ و این «انجیل‌ها» خلاصه کتاب هستند. انجیل خدا قبلاً از طریق قوم اسرائیل توسط انبیای او در مورد نسل داوود وعده داده شده بود (۱:۳). بنابراین این انجیل در مورد آن قوم به طور خاص در رومیان ۹-۱۱ است. انجیل پسر او ایمانی است که اینها و همه غیریهودیان «در سراسر جهان» (۱:۸) می‌توانند به پسر خدا داشته باشند، همانطور که در رومیان ۱-۸ دیده می‌شود. انجیل مسیح «قدرت خدا برای نجات» است، زیرا در آن عدالت خدا با زندگی‌ای از خدمت وفادارانه آشکار می‌شود. این عدالت (چیزهایی که درست هستند) در رومیان ۱۲-۱۶ یافت می‌شود. در خدمت این ایمان است که ما باید در دنیایی سقوط کرده زندگی کنیم، «زیرا عادل به ایمان زندگی خواهد کرد» (۱:۱۷). «زیرا حتی پسر انسان نیامد تا به او خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدیه بسیاری دهد» (مرقس ۱۰:۴۵).
این مقاله در مورد آن خدمات ایمانی است که در رومیان ۱۲-۱۶ یافت می‌شود. فصل ۱۲ خدمت معقول ماست؛ فصل ۱۳ خدمت سیاسی ماست؛ فصل ۱۴ خدمت مسئولانه ماست؛ بخش اول فصل ۱۵ خدمت مسیح است، بخش دوم خدمت پولس است؛ و فصل ۱۶ خلاصه‌ای از خدمت دیگرانی است که با کلام خدا هماهنگ هستند.
رومیان ۱۲ – خدمت معقول ما
بدن صرفاً ابزار روح، خواسته‌های ذهن و عقل است؛ از این رو، تقدیم بدن‌هایمان «قربانی زنده» خدمت معقول ما به ذهن و اراده اوست (۱۲:۱). تجدید ذهن ما با شناخت کلام اوست (کولسیان ۳:۱۰)، تا بتوانیم آنچه را که واقعاً «اراده نیکو، پسندیده و کامل خداست» (۱۲:۲) آزمایش کنیم و فریب ادعاهای مذهبی را نخوریم.
این خدمت یک خدمت جمعی است – «بدن‌های شما» (جمع) به عنوان «قربانی زنده» (مفرد) تقدیم می‌شود. این قربانی ابتدا روحانی است. چقدر بهتر است که «آرام باشیم و بدانیم» او خداست، همانطور که مریم انجام داد، به جای اینکه مانند مارتا با فعالیت‌های زیاد مشغول باشیم (مزامیر ۴۶:۱۰؛ لوقا ۱۰:۴۰). سپس، همانطور که ذهن ما تجدید می‌شود، می‌توانیم بگوییم چه فعالیتی برای او از ماست. از طریق خودآزمایی دقیق و فروتنی است که می‌آموزیم خدا چه هدیه روحانی برای ما در نظر گرفته است (۱۲:۳-۶). ما باید با آن هدیه ادامه دهیم و از حدود خود خارج نشویم و کار دیگری را بر عهده نگیریم، زیرا یک قسمت از بدن نمی‌تواند قسمت دیگری از بدن باشد (۱۲:۵-۸). بنابراین ما بدن‌های خود را برای کار در آن بدن بزرگ، یعنی کلیسا، یک قربانی زنده، تسلیم می‌کنیم. از بزرگترین عشق است که «در دل‌های ما ریخته شده است» (رومیان ۵:۵) توسط روح، که بزرگترین خدمت می‌آید: پاکی عشق (۱۲:۹-۱۰)، فعالیت عشق (۱۲:۱۱-۱۵)، و فروتنی عشق (۱۲:۱۶-۲۱).
رومیان ۱۳ – خدمت سیاسی ما
ما به عنوان مسیحیان، در قبال حکومتی که بر ماست، مسئولیت داریم. خدمت سیاسی ما در اینجا پیش‌نیاز یک فراخوان بالاتر است. اولین قدم اطاعت از حکومت (۱۳:۱-۵) و پرداخت مالیات (۱۳:۶-۷) است؛ دومین قدم دوست داشتن همسایه (۱۳:۸-۱۳) است؛ و سومین قدم پوشیدن مسیح (۱۳:۱۴) است. چگونه می‌توانیم در این دنیا سفیران مسیح باشیم اگر از قوانین کشور سرپیچی کنیم، در مالیات‌هایمان تقلب کنیم و در مورد دیگران بد فکر کنیم؟ همانطور که ۱۳:۲ می‌گوید، مقاومت در برابر قدرت‌های حکومتی در واقع مقاومت در برابر خداست. اگر مقاومت نکنیم و باز هم از حکومت رنج ببریم، باید آن را با صبر تحمل کنیم (اول پطرس ۲:۲۰).
آیا انگیزه ما در اطاعت از قوانین صرفاً برای جلوگیری از عواقب عدم انجام آن است، یا برای حفظ وجدان نیکو در برابر خدا (۱۳:۵)؟ به ما گفته شده است که به حکومت خیانت نکنیم زیرا آن برای ماست (۱۳:۶-۷). همچنین به ما گفته شده است که «به هیچ کس چیزی بدهکار نباشید، جز اینکه یکدیگر را دوست داشته باشید» (۱۳:۸). مسیحی بدهی عشق را به همه دارد، زیرا مسیح جهان را، از جمله ما را، دوست داشت. ما که به او تعلق داریم باید همین طرز فکر را داشته باشیم. حاکم جوان ثروتمند (لوقا ۱۸:۱۸-۲۷) واقعاً همسایه خود را دوست نداشت؛ او غمگین رفت و قدرتی در خود برای انجام آن نداشت، اما ما قدرت را در خود توسط روح او داریم.
مهمترین خدمت سیاسی که ما داریم به خداست، و آن با توجه به کلام اوست؛ ما فراخوانده شده‌ایم که «بیدار شویم»، زیرا او در شرف آمدن است (۱۳:۱۱-۱۲). آیا با رئیس جمهور کشورتان در وضعیتی که اکنون هستید ملاقات می‌کنید؟ ما فراخوانده شده‌ایم که «اعمال تاریکی» را با پوشیدن «زره نور» کنار بگذاریم (۱۳:۱۲). آیا زره نور درک ما از کلام او نیست؟ با درک ما از آن، مسیح را می‌پوشیم و سعی می‌کنیم همانطور که او در این دنیا عمل کرد، عمل کنیم. دنیا او را بدون دلیل متنفر بود، با این حال او به طور الهی با عشق پاسخ داد. ما چگونه عمل می‌کنیم وقتی به همین شیوه با ما رفتار می‌شود؟
رومیان ۱۴ – خدمت مسئولانه ما
رومیان ۱۴ به خدمت ما به یکدیگر می‌پردازد. ما مسئول وجدان یکدیگر و همچنین وجدان خودمان هستیم. در مسائل قابل بحث، ما فراخوانده شده‌ایم که قضاوت خود را نگه داریم (۱۴:۱). این جایگاه یک خادم است! مثال‌هایی که پولس استفاده می‌کند رایج هستند: آنچه می‌خوریم و آنچه انجام می‌دهیم (۱۴:۲-۵). ما نباید با گفتن اینکه دیگران چه کاری باید انجام دهند، چگونه باید رفتار کنند، باری بر دوش آنها بگذاریم – این کاری بود که فریسیان انجام می‌دادند. به همین ترتیب، اگر کسی به ما بگوید چه کاری باید انجام دهیم، نباید او را محکوم کنیم، زیرا خدا این کار را نمی‌کند (۱۴:۳). اگر او می‌تواند در برابر خدا بایستد، آیا نمی‌تواند در برابر ما بایستد (۱۴:۴)؟ هر کاری که در این مناطق خاکستری انجام می‌دهیم، برای خدا انجام می‌دهیم و برای آن شکر می‌کنیم (۱۴:۶).
در این آزادی باید مراقب باشیم که به یک ایماندار دیگر توهین نکنیم (۱۴:۱۳). اگر کاری که انجام می‌دهیم – حتی اگر کاملاً متقاعد باشیم که می‌توانیم برای آن از خدا شکر کنیم – باعث اندوه دیگری شود، پس ما در عشق راه نمی‌رویم (۱۴:۱۵). ملکوت خدا شامل این چیزهاست: عدالت (به سوی خدا)، صلح (به سوی انسان) و شادی (به سوی خود) در ثمره روح (۱۴:۱۷). اگر می‌دانیم کسی چیزی را تأیید نمی‌کند، نباید آن را انجام دهیم. اگر به هر حال آن را انجام دهیم، ثمره ما از عشق نیست. آنچه ما خوب می‌دانیم، وقتی بدون در نظر گرفتن برادر خود انجام شود، بد می‌شود (۱۴:۲۱).
در تمام این زمینه‌ها باید به مسیح خدمت کنیم، زیرا این «بسیار مورد پسند خدا و مورد تأیید انسان‌هاست» (۱۴:۱۸). وجدانی که بر اساس کلام خداست، راهنماست؛ «ایمان» هرگز بزرگتر از وجدان نیست، بنابراین ایمان ما به آزادی خدا، مجوزی برای ایجاد وجدان محکوم‌کننده در دیگری نیست (۱۴:۲۲-۲۳).
رومیان ۱۵:۱-۱۳ – خدمت مسیح
این فصل ابتدا به نمونه خدمت مسیح می‌پردازد. او خود را خشنود نکرد، بلکه ضعف‌های ما را تحمل کرد (۱۵:۳). به همین ترتیب، ما نیز باید مشکلات و کاستی‌های یکدیگر را تحمل کنیم. حتی اگر به معنای پذیرش سرزنش و استفاده شدن بدون دفاع از خود باشد، باید به دنبال بنای دیگران باشیم (۱۵:۱-۲). این سخت و افسرده‌کننده است، اما کتاب مقدس همیشه تسلی و امید می‌دهد (۱۵:۴). مهم نیست نتیجه چه باشد، ما می‌توانیم خدا را جلال دهیم (۱۵:۶). اگر دیگران را بپذیریم و آنها را در امور مشکوک قبول کنیم، این نیز خدا را جلال می‌دهد، همانطور که او ما را به جلال خود پذیرفت (۱۵:۷).
همچنین خدمت مسیح این بود که هم یهودی و هم غیریهودی را به خدا بیاورد (۱۵:۸) – به یهودیان برای تأیید وعده‌ها به پدرانشان، به غیریهودیان برای تأیید رحمت خدا (۱۵:۸-۹). «رحمت و راستی به هم رسیده‌اند؛ عدالت و صلح یکدیگر را بوسیده‌اند» (مزامیر ۸۵:۱۰). پولس بسیاری از آیات عهد عتیق را برای تأیید اینکه غیریهودیان نیز می‌توانند خدا را جلال دهند، می‌آورد. آنها برای امید ما نوشته شده‌اند، تا وقتی او را ببینیم، مانند او باشیم. چه شادی و صلحی است این! این قدرت روح است، که امروز ما می‌توانیم در امید فراوان باشیم (۱۵:۱۳).
رومیان ۱۵:۱۴-۲۱ – خدمت پولس
پولس برای موعظه مسیح، نشانه‌ها و عجایب قدرتمندی انجام داد (۱۵:۱۹). خدمت او منحصراً از آن او بود. او آن فیض را دریافت کرده بود تا آنچه را که برای غیریهودیان لازم بود بنویسد، حتی اگر آنها پر از نیکویی، پر از دانش و قادر به نصیحت یکدیگر بودند (۱۵:۱۴). او دوباره چیزهایی را که می‌نویسد، به ویژه انجیل خدا را به غیریهودیان، به آنها یادآوری می‌کند (۱۵:۱۵). او حتی جرأت نمی‌کند به آنچه خدا از طریق دیگران انجام می‌دهد اشاره کند (۱۵:۱۸). او صرفاً تلاش می‌کند تا انجیل را موعظه کند (۱۵:۲۰). خدا از نشانه‌ها و عجایب قدرتمند استفاده کرد تا آن انجیل را به غیریهودیان بشناساند، و پولس خود را تحقق اشعیا ۵۲:۱۵ می‌یابد:
همانطور که نوشته شده است، «کسانی که به او گفته نشده بود، خواهند دید؛ و کسانی که نشنیده بودند، خواهند فهمید» (۱۵:۲۱).
رومیان ۱۶ – خدمت دیگران
او برای اینکه بیش از حد مورد تمجید قرار نگیرد، نامه خود را به رومیان با ذکر ۳۵ نفر دیگر که خداوند از آنها برای ایجاد وحدت روح استفاده کرده بود، به پایان می‌رساند. کسانی که برای تفرقه به جای وحدت کار می‌کنند، باید شناسایی و از آنها دوری شود (۱۶:۱۷). آنها به مسیح خدمت نمی‌کنند، حتی اگر ادعا کنند، بلکه به خود خدمت می‌کنند (۱۶:۱۸). اطاعت کلید همه چیز است – از نجات تا خدمت (۱۶:۱۷-۱۹). حکمت نیز باید وجود داشته باشد، تا چیزهایی را که شایسته اطاعت هستند، و چیزهایی را که واقعاً شر هستند، بشناسیم. شیطان مسیحیت را با خمیرمایه خود فریب می‌دهد (متی ۱۳:۳۳)، که از آموزه‌هایی شبیه به کلام خدا تشکیل شده است، اما در واقع علیه ملکوت هستند، بنابراین او به زودی در گودال زیر پای شما زندانی خواهد شد (۱۶:۲۰).
خلاصه همه اینها این است: فیض عیسی مسیح، با موعظه انجیل در ایمان مطیعانه برای نجات و خدمت، جلال را به خدای یگانه حکیم از طریق عیسی مسیح می‌دهد (۱۶:۲۴-۲۷).
