…انسان کهنه را که فاسد است، کنار بگذارید…» افسسیان ۴: ۲۲
معجزه ایلعازر و نمادگرایی آن
برخاستن ایلعازر از مردگان، گویاترین تصویر از آنچه اتفاق می‌افتد، زمانی که کسی که گم شده و در گناه مرده است، از طریق ایمان به مسیح، حیات جاودان می‌یابد. به ما گفته شده است که وقتی عیسی با صدای بلند فریاد زد،
«ایلعازر، بیرون بیا،» او که مرده بود از قبر بیرون آمد
«دست و پایش با لباس‌های قبر بسته بود؛ و صورتش با دستمالی پیچیده شده بود» (یوحنا ۱۱: ۴۴). این یک معجزه شگفت‌انگیز بود، و با این حال او که برخاسته بود، دست و پایش مانند یک مومیایی بسته بود، و صورتش با پارچه‌ای پیچیده شده بود. چه تصویری از بسیاری از کسانی که واقعاً از طریق ایمان به مسیح به زندگی بازگشته‌اند، اما هنوز برای خدمت مناسب نیستند، زیرا برخی از بقایای بازدارنده زندگی کهنه باید ابتدا برداشته شوند.
مانع لباس‌های قبر
توجه داشته باشید که صورت ایلعازر بسته بود، به این معنی که دهانش پوشیده شده بود! این نمادی از کسانی است که، اگرچه از نظر روحانی زنده هستند، اما هنوز دهانشان با
«لباس‌های قبر» عادات دنیوی بسته است. از بسیاری جهات ممکن است فصیح باشند، اما در امور روحانی ساکت هستند. دست‌ها و پاهای ایلعازر نیز بسته بود. این نشان‌دهنده خدمت محدود است. بسیاری از ایمانداران برای خداوند کارهای بسیار کمی انجام می‌دهند زیرا هنوز توسط نگرش‌های خودخواهانه و نگرانی‌های حواس‌پرت‌کننده این زندگی محدود شده‌اند. آنها در راه رفتن مسیحی خود توسط چیزهایی که مشخصه
«سیرت سابق» آنها بود، مانع می‌شوند. چقدر مهم است که از آن بندهای دنیا با
«شهوات فریبنده» (افسسیان ۴: ۲۲) خلاص شویم.
کنار گذاشتن انسان کهنه
برداشتن لباس‌های قبر به معنای کنار گذاشتن موانع قدرت روحانی مانند
«خشم، غضب، کینه، کفر، (و) سخنان ناپاک از دهان» (کولسیان ۳: ۸) است. تنها پس از آنکه ما
«انسان کهنه» گناه و جسمانیت را کنار گذاشتیم،
«برای استفاده استاد مناسب» خواهیم بود (۲ تیموتائوس ۲: ۲۱).
