چشم‌انداز– جولای/آگوست ۲۰۱۹ —مجله فیض و حقیقت
انسان قدم می‌زند — خدا قدم می‌زند
این شعر ۵۰ سال پیش، زمانی که انسان برای اولین بار روی ماه قدم گذاشت، سروده شد.
«انسان روی ماه قدم می‌زند» – این خبر در جهان پیچید همانطور که ماهواره‌ی رنگ‌پریده و خاموش زمین، مهمان خود را پذیرفت؛یک قدم برای انسان، جهشی بزرگ برای تمام بشریت –کلمات غرورآمیز پیروزی، آنگاه که به آرامش رسید بر خاک ماه، وزن پاهای انسان،
که توسط گل سرسبد ناوگان فضایی ما به آنجا برده شد.
ما به خونسردی و استقامت درود می‌فرستیم کسانی که همه چیز را در جستجوی شجاعانه‌شان به خطر انداختند؛همراه با پیشگامانشان در نژاد بشر که ثروت خود را در چرخ شهرت سرمایه‌گذاری کردند. انسان زمین، دریا، هوا، فضا، و کرات دیگر را فتح می‌کند،
اغلب به بهای خون، رنج، عرق و اشک.
و اکنون یک لوح یادبود بر روی ماه ثبت شده است: به نقل از آن، «ما برای صلح برای تمام بشریت آمدیم.»صلح؟ ممکن است بپرسیم از کجا آمد –از دل مردانی که پشت سر گذاشتند؟چه صلحی می‌توانیم از فقر خود ببخشیم؟
غریبه با صلح، خون‌ریزان بر روی زمین! ۱
به وسیله یک انسان گناه وارد شد و به وسیله گناه مرگ؛۲ ما این خطوط را به خوبی می‌شناسیم، شرمشان را نادیده می‌گیریم،و در ردپای اجدادمان برای خود برجی، شهری و نامی می‌سازیم: ۳ برجی کیهانی که نوک آن ممکن است به آسمان برسد –
پنجِ فانی انسان از طریق شش به هفت می‌رسد. ۴
و در حالی که هر شاهکار خیره‌کننده را جشن می‌گیریم،ستایش‌های خود را با شکوه می‌ریزیم،هر روز از گوش‌های ما می‌گذرد خبری برای بشریت با عواقب بی‌نظیر. با این حال، خبری که گفته می‌شود، خنده شکاکان را برمی‌انگیزد:
نه «انسان روی ماه قدم زد» بلکه «خدا، بر روی زمین.»
آن روز در تاریخ شهرت زیادی نداشت از شهروندان این جهان؛ هیچ صفحه نمایش لرزانی خبر «عمانوئیل!» را در سراسر جهان پخش نکرد. ۵ همانطور که خدا در شکل انسانی بر روی زمین دیده شد. نه زرق و برق یک نمایش کریسمس،
بلکه یک طویله‌ی کثیف و یک بستر کاه. ۶ با این حال، این خبر توسط قدرت‌های بزرگتر اعلام شد: فرشتگان به اتفاق شادی خود را منتقل کردند. خداوند را ستایش کردند، این کلمات: «جلال بر خدا،«نیک‌خواهی برای انسان،» آنها خواندند، و «صلح بر روی زمین!»۷ صلح؟ ممکن است بپرسیم - چرا بله، صلح خدا
توسط آن یگانه که صلح ما را با خون خود برقرار کرد، آورده شد. ۸
و آیا ما ظهور خدای خود را ستایش کردیم؟آیا صلح او را در دل‌های خود جای دادیم همانطور که او برای صلح برای تمام بشریت به اینجا آمد؟آیا این رویداد را با تیترهای درشت اعلام کردیم؟آیا آنگاه، رنجیده و حسود، نگفتیم،
«ما نمی‌خواهیم این مرد بر ما سلطنت کند؟»۹
به پطرس در سخنرانی جسورانه‌اش گوش دهید:«شما که آزادی یک قاتل را خواستار شدید،«شما قدوس و عادل را انکار کردید،«در جهل، شاهزاده حیات را کشتید!»۱۰ پس جای تعجب نیست که صلح از انسان‌ها دور بماند،
کسانی که شاهزاده صلح را تا مرگ تعقیب کردند.
پس در زمان ما روح بی‌قرار انسان سرگردان است،مرزهای فضای در حال عقب‌نشینی را بررسی می‌کند؛هنوز در جستجوی دانشی فراتر از دسترس خود،حدود مکان تعیین‌شده خود را نادیده می‌گیرد؛۱۱ تشنه و سیراب‌نشده، اما همچنان تلاش می‌کند
تا خلأیی را پر کند که فقط خدا می‌تواند پر کند. ۱۲
زمین مسکن انسان است؛ از خاک آن ۱۳ انسان آفریده شد؛ از کلام خدا می‌آموزیم که اگرچه خدا ما را به صورت خود آفریده است،۱۴ با این حال ما خاک هستیم، و به خاک باز خواهیم گشت. ۱۵ اگرچه انسان باید آشیانه خود را در میان ستارگان بسازد،۱۶
با این حال زمین باید مکان نهایی آرامش او باشد. ۱۷
و خدا پیروز خواهد شد! صلح بر روی زمین سلطنت خواهد کرد؛۱۸ تحت فرمانروایی شاهزاده صلح، جنگ‌ها آرام خواهند شد،و، با رضایت کامل تحت آن حکومت صلح‌آمیز،انسان‌ها زمینی را که برای پر کردن آن طراحی شده بودند، پر خواهند کرد. ۱۹ پس ای زمین شاد باش! ظهور او نزدیک است؛
پادشاه پادشاهان بر کوه زیتون خواهد ایستاد! ۲۰—پاول آلیسون
پاورقی‌ها
۱. رومیان ۳:۱۵،۱۷
۲. رومیان ۵:۱۲
۳. پیدایش ۱۱:۴
۴. پیدایش ۳:۵؛ ۲ تسالونیکیان ۲:۴؛ مکاشفه ۱۳:۱۸
۵. متی ۱:۲۳
۶. لوقا ۲:۷ ۷. لوقا ۲:۱۴
۸. کولسیان ۱:۲،۲۰
۹. لوقا ۱۹:۱۴
۱۰. اعمال رسولان ۳:۱۴-۱۷
۱۱. اعمال رسولان ۱۷:۲۶
۱۲. یوحنا ۴:۱۳-۱۴
۱۳. اشعیا ۴۵:۱۸. ۱۴. پیدایش ۱:۲۶
۱۵. پیدایش ۳:۱۹
۱۶. عوبدیا ۱:۴
۱۷. جامعه ۱۲:۷
۱۸. اشعیا ۹:۷
۱۹. عاموس ۹:۱۴؛ پیدایش ۱:۲۸
۲۰. زکریا ۱۴:۴
