یک شب صاف در تابستان ۱۹۹۵ بود که پرواز شماره ۹۶۵ خطوط هوایی آمریکا از میامی برای فرود نهایی در فرودگاه کالی کلمبیا آماده می‌شد. این کار آنقدر عادی بود که خدمه به جای توجه دقیق به موقعیت بوئینگ جدید خود، که مجهز به جدیدترین تجهیزات ناوبری بود، در مورد سابقه کار در شرکت بحث می‌کردند.
کاپیتان نیک تافوری آن شب هنگام ترک خانه‌اش در میامی، از حیاط به همسایه‌اش گفت:
«فردا شب می‌بینمت»... اما «فردا شب» برای کاپیتان وجود نداشت... «همین شب» بود.
«ما کجا هستیم؟» این سه کلمه آخر کمک خلبان دون ویلیامز در پرواز بدشانس بود، سه دقیقه قبل از اینکه به پهلوی یک کوه کلمبیایی در پنج مایلی فرودگاه برخورد کند و ۱۵۷ نفر را با خود ببرد.
آنها آنقدر به جلوگیری از آن فاجعه نزدیک شدند. کمک خلبان بلافاصله هواپیما را بالا کشید، اما آن توربوفن‌های بزرگ زمان می‌برند تا روشن شوند. تلاش ناامیدانه آنها برای ارتفاع خیلی دیر بود. یک خبرنگار به درستی این فاجعه را با این کلمات ارزیابی کرد:
«مهمترین سؤال خیلی دیر مطرح شد.»
برخی افراد دوست دارند فکر کنند که هیچ کس مطمئن نیست که به کجا می‌رود، یا وقتی آن پرواز نهایی را به ابدیت انجام می‌دهد، کجا خواهد بود. کتاب مقدس به وضوح ما را از موقعیت و وضعیتمان آگاه می‌کند و تأیید می‌کند که برای همیشه کجا خواهیم بود.
دوست من، تو کجا هستی؟
کسانی هستند که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که به هیچ کجا نمی‌رویم و بشریت مقصدی ندارد، که ما فقط در یک چرخه هستیم. اگر انسان سرنوشتی نداشته باشد، وظیفه‌ای، تعهدی و مسئولیتی ندارد. او هیچ دستورالعمل یا هدفی ندارد. چه کسی باید بگوید چه چیزی درست است یا چه چیزی غلط؟ چه کسی باید بگوید که یک شریک نمی‌تواند یک ازدواج را بشکند و خراب کند؟ چه کسی باید بگوید که مردم نمی‌توانند قبل از ازدواج با هم زندگی کنند؟ این سیستم ارزشی شما در برابر من است! هیچ مطلق، هیچ اصلی، هیچ اخلاقی، هیچ استانداردی! زندگی سپس به آخر هفته‌ها، حقوق‌ها و هیجانات سریع تقلیل می‌یابد. اگر انسان آینده‌ای نداشته باشد، واقعاً ارزش زیادی ندارد! با این حال، ما از کلام خدا بهتر می‌دانیم. خداوند عیسی گفت: «من راه و راستی و حیات هستم، هیچ کس جز به وسیله من نزد پدر نمی‌آید!» (یوحنا ۱۴:۶). اگر خدا ۱۰۱ راه به بهشت داده بود، گناهکار باز هم به دلیل ماهیت قلب شرور خود یکی دیگر می‌خواست! آرزوی غالب انسان‌ها این است که راه خود را بروند. انسان مسیرهای اشتباهی دریافت کرده است. شیطان در باغ عدن به او گفت که لازم نیست به خدا گوش دهد. او فکر می‌کرد چه چیزی بهترین خواهد بود؟ از زمان انتخاب آن مسیرهای اشتباه، انسان در میان جهل و خطا دست و پا می‌زند، زیرا خدا اعلام کرده است: «راه شریران تاریکی است» (امثال ۴:۱۹).
باز هم خداوند عیسی گفت که او درِ راه باریکی است که به زندگی منتهی می‌شود (یوحنا ۱۰:۹). وقتی به مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود اعتماد می‌کنید، که او بهای گناهان شما را بر صلیب پرداخت، کلام خدا را برای آن می‌پذیرید... شما توسط خدا «نجات‌یافته» اعلام می‌شوید (رومیان ۱۰:۹).
دوست عزیز، مطمئنم که شما همین الان از یک فاجعه غیرمنتظره دیگر در ۲۴ مارس شنیدید، زمانی که پرواز شماره ۴U9525 شرکت جرمن‌وینگز، یک ایرباس A320، در کوه‌های آلپ فرانسه در مسیر بارسلونا به دوسلدورف سقوط کرد. شما نمی‌دانید زندگی شما چه زمانی به پایان می‌رسد.
چرا یک دقیقه وقت نمی‌گذارید و مهمترین سؤال را قبل از اینکه خیلی دیر شود از خود بپرسید:
«من کجا هستم؟ به کجا می‌روم؟»
«به خداوند عیسی مسیح ایمان بیاورید و نجات خواهید یافت» (اعمال ۱۶:۳۱).
