ژان کوکلین، در کتاب روز به روز عبادت‌نامه، هنگامی که شروع به تفسیر متی ۱ کرد، در مورد پسر نوشت: «چگونه ما با هوش محدود خود می‌توانیم چنین شخصی را بشناسیم؟ خدا برای این کار با دادن چهار انجیل به ما تدبیری اندیشیده است تا بتوانیم جلال پسر او را از جنبه‌های مختلف در نظر بگیریم، درست همانطور که از جلوه‌های نوری مختلف برای نمایش یک شیء ارزشمند استفاده می‌شود. متی انجیل پادشاه است. در اینجا یک شجره‌نامه لازم است تا مسیح را از همان ابتدا در چارچوب وعده‌های داده شده به ابراهیم قرار دهد و عنوان او را به عنوان وارث تخت داوود به طور غیرقابل انکار اثبات کند (غلاطیان ۳:۱۶؛ یوحنا ۷:۴۲).»
جلال خداوند عیسی مسیح به عنوان وارث تخت داوود، که «پسر داوود» است (متی ۱:۱ NKJV)، مستقیماً با قوم زمینی او، یهودیان، مرتبط است. خداوند این را در تعاملات خود با یک زن غیریهودی روشن ساخت (متی ۱۵:۲۱-۲۸). بنابراین، حتی در این مورد به ما یادآوری می‌شود که اسرائیل و کلیسا، که از یهودیان و غیریهودیان تشکیل شده است، گروه‌های متمایزی هستند. با این حال، ما از دانستن اینکه او پادشاه یهود است (متی ۲:۲) شادمانیم.
به عنوان آن پادشاه، قوم خودش او را رد کردند. متأسفانه، همه ما راه خود را جدا از او که خداست جسته‌ایم (رومیان ۳:۹-۱۸). دو دزدی که با خداوند مصلوب شدند، تحقیر خود را نسبت به او ابراز کردند (متی ۲۷:۴۴) – کسی که «بالای سرش اتهام نوشته شده بود... این عیسی پادشاه یهود است» (متی ۲۷:۳۷). با این حال، در لوقا ۲۳ می‌خوانیم که یکی از دزدان توبه کرد و به گناه خود اعتراف نمود. اگرچه نام او برای ما معلوم نیست، خداوند او را می‌شناخت و همان روز او را به حضور خود آورد (لوقا ۲۳:۴۰-۴۳). چه فیضی در خداوند عیسی می‌یابیم، که به نزد قوم خود آمد اما راه نجات را برای هر مرد، زن و کودک باز کرده است (یوحنا ۱:۱۰-۱۴)، تا ما او را بشناسیم (اول یوحنا ۵:۲۰)!
نظرات ژان کوکلین با ذکر افراد در شجره‌نامه خداوند ادامه می‌یابد: «در این فهرست طولانی، برخی نام‌های بدنام (آحاز، منسی، آمون و دیگران) از سابقه پاک نشده‌اند. قبل از آشکار کردن نجات‌دهنده، خدا یک بار دیگر روشن می‌سازد که در هر نسل، چه یک پدر، یک پادشاه، یا یک زن با شهرت مشکوک باشد، همه به همان نجات و همان انجیل نیاز دارند. شما خودتان، خواننده عزیز، به همان اندازه هر کس دیگری به آن نیاز دارید.»
