عیسی در موعظه بالای کوه محبت به دشمنان را تعلیم می‌دهد

«اما من به شما می‌گویم»

شنیده‌اید که گفته شده است: «همسایه خود را دوست بدار و از دشمن خود متنفر باش.» اما من به شما می‌گویم: «دشمنان خود را دوست بدارید، کسانی را که شما را لعنت می‌کنند برکت دهید، به کسانی که از شما متنفرند نیکی کنید، و برای کسانی که با شما بدرفتاری می‌کنند و شما را آزار می‌دهند دعا کنید.» — متی ۵:۴۳-۴۴ KJV

خداوند عیسی آشکار کرد تعالیم دروغینی را که رهبران مذهبی در زمان او موعظه می‌کردند. در میان بسیاری از معلمان دروغین، فریسیان، صدوقیان، کاتبان و وکیلان بودند. آنها بر انطباق ظاهری با شریعت موسی تمرکز داشتند. خداوند عیسی دیدگاه خدا را برای ما آورد که شامل قلب – واقعیت اخلاقی درونی بشریت – است.

آیات بالا آخرین شش نقل قول خداوند از عهد عتیق و توضیح او را برای آنها به ما نشان می‌دهد. بلافاصله، اگر با خودمان صادق باشیم، متوجه می‌شویم که در حالی که ممکن است ظاهراً بتوانیم اطاعت از برخی یا همه این دستورات را نشان دهیم، در باطن می‌دانیم که کوتاهی می‌کنیم. وقتی پادشاهان اسرائیل و یهودا را مرور می‌کنیم، همان شکست‌ها را در بسیاری از شش دستوری که خداوند مرور کرد، می‌بینیم. در واقع، تمام بشریت به نوعی در باطن نافرمان است.

تنها خداوند عیسی بود که کاملاً از شریعت موسی اطاعت کرد، هم در باطن و هم در ظاهر. او نه تنها به ما آموخت که باید دشمنان خود را دوست بداریم و از آنها متنفر نباشیم، بلکه به آن شیوه زندگی کرد. هنگامی که خداوند رد شدن خود را توسط اورشلیم در نظر گرفت، آرزوی خود را برای برکت دادن و نه لعنت کردن به اشتراک گذاشت؛ اما مردم او و برکت او را «نمی‌پذیرفتند» (متی ۲۳:۳۷). در زمانی که خداوند به پطرس آشکار کرد که او را انکار خواهد کرد، خداوند به شاگرد خود گفت که برای او دعا کرده است (لوقا ۲۲:۳۱-۳۲). در همان لحظه‌ای که یهودای اسخریوطی برای خیانت به خداوند رسید، او با اصطلاح «دوست» به خائن سلام کرد (متی ۲۶:۵۰). در حال مرگ بر روی صلیب به دست مردان شریر، خداوند عیسی از پدر خود خواست که «آنها را ببخش؛ زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند» (لوقا ۲۳:۳۴).

چه یک نجات‌دهنده وفادار و شگفت‌انگیز! او به تنهایی شایسته پرستش و ستایش ماست.