پرسش: آیا شرط بندی یا قمار گناه است؟ کتاب مقدس در مورد قمار چه می‌گوید؟
پاسخ: کتاب مقدس به طور خاص قمار، شرط بندی یا قرعه کشی را با یک آیه خاص مانند «قمار نکنید» محکوم نمی‌کند. با این حال، کتاب مقدس اصولی را به ما می‌دهد که بر اساس آنها عمل کنیم. به عنوان مثال، در اول تیموتائوس ۶:۱۰ به ما گفته شده است که «زیرا ریشه همه بدی‌ها محبت پول است» (NKJV). عبرانیان ادامه می‌دهد: «رفتار شما بدون طمع [محبت پول] باشد؛ به آنچه دارید قانع باشید. زیرا او خود گفته است: «من هرگز تو را ترک نخواهم کرد و تو را تنها نخواهم گذاشت»» (۱۳:۵).
کلام خدا همچنین ایمانداران را تشویق می‌کند که از تلاش برای «سریع ثروتمند شدن» دوری کنند. امثال می‌گوید: «ثروت به دست آمده از راه نادرست کم می‌شود، اما کسی که با کار جمع می‌کند، افزایش می‌یابد» (۱۳:۱۱) و «آیا چشمان خود را بر چیزی که نیست می‌گذاری؟ زیرا ثروت بال‌های خود را می‌سازد؛ مانند عقابی به سوی آسمان پرواز می‌کند» (۲۳:۵). جامعه ۵:۱۰ اعلام می‌کند: «کسی که نقره را دوست دارد، از نقره سیر نخواهد شد؛ و نه کسی که فراوانی را دوست دارد، از افزایش. این نیز بطالت است.» قمار، قرعه کشی و هر نوع شرط بندی بر محبت پول متمرکز است و به طور غیرقابل انکاری مردم را با وعده ثروت سریع و آسان وسوسه می‌کند. در بهترین حالت، آنها اتلاف پول هستند.
به عنوان ایمانداران، هیچ چیز از آنچه داریم مال ما نیست، زیرا ما مال خودمان نیستیم، ما با قیمتی خریده شده‌ایم و هر آنچه هستیم یا داریم متعلق به خداوند است. ما صرفاً ناظران آنچه به ما داده شده است هستیم، و از یک ناظر انتظار می‌رود که وفادار باشد (اول قرنتیان ۶:۱۹-۲۰، ۴:۲).
حتی اگر درست است که بیشتر ما پول را هدر می‌دهیم، این قمار را توجیه نمی‌کند. ما نباید هیچ یک از پول خداوند را هدر دهیم – باید برای نیازهای آینده به افتخار او ذخیره شود یا به کار خداوند داده شود. خداوند عیسی گفت: «جایی که گنج شماست، دل شما نیز در آنجا خواهد بود» (لوقا ۱۲:۳۴). اغلب گفته شده است که با نگاه کردن به نحوه خرج کردن پول یک ایماندار می‌توان فهمید که دل او کجاست.
تنها باری که قمار در کتاب مقدس ذکر شده است، برای یک هدف شیطانی بود: زمانی که نگهبانان رومی بر سر لباس عیسی در هنگام مصلوب شدن قمار کردند (یوحنا ۱۹:۲۳-۲۴). از سوی دیگر، کتاب مقدس در مورد انداختن قرعه زیاد صحبت می‌کند – چیزی که افراد ناآگاه ممکن است آن را «شانس» یا «تصادف» بدانند. اما در شرایط مناسب این راهی برای درک اراده خدا در روزگاران قدیم بود، قبل از اینکه روح‌القدس در ایمانداران ساکن شود. به عنوان مثال، انداختن قرعه در لاویان ۱۶:۸ برای انتخاب بین بز قربانی و بز بلاگردان استفاده شد. یوشع قرعه انداخت تا تقسیم زمین را بین قبایل مختلف تعیین کند (یوشع ۱۸:۱۰). در نحمیا، مردم قرعه انداختند تا مشخص کنند چه کسی در داخل دیوارهای اورشلیم زندگی خواهد کرد (۱۱:۱). رسولان قرعه انداختند تا جایگزین یهودا را تعیین کنند (اعمال ۱:۲۶). امثال ۱۶:۳۳ می‌گوید: «قرعه در دامن انداخته می‌شود، اما هر تصمیم آن از خداوند است.»
اگر فقط چند نکته را در رابطه با کازینوها و قرعه کشی در نظر بگیریم، به سرعت می‌توانیم ببینیم که آنها با راه‌های خدا در تضاد هستند. کازینوها از انواع طرح‌های بازاریابی برای ترغیب قماربازان به ریسک کردن هرچه بیشتر پول استفاده می‌کنند. آنها اغلب الکل ارزان یا رایگان ارائه می‌دهند که مستی را تشویق می‌کند و در نتیجه توانایی تصمیم‌گیری عاقلانه را کاهش می‌دهد. همه چیز در یک کازینو کاملاً برای گرفتن پول در مقادیر زیاد و ندادن چیزی در ازای آن تنظیم شده است. تحقیقات نشان می‌دهد که نرخ جرم و جنایت به طور تصاعدی افزایش می‌یابد، نرخ طلاق سر به فلک می‌کشد، ورشکستگی‌ها افزایش می‌یابد، و سوء مصرف مواد مخدر و الکل در اطراف کازینوها بالا می‌رود. دولت و خدمات اجتماعی در آن مناطق بار بیشتری دارند.
قرعه کشی‌ها سعی می‌کنند خود را راهی برای تأمین مالی آموزش و برنامه‌های اجتماعی نشان دهند. با این حال، مطالعات نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگان معمولاً کسانی هستند که کمترین توانایی مالی برای خرج کردن پول برای بلیط‌های قرعه کشی را دارند. جذابیت «سریع ثروتمند شدن» برای بسیاری از کسانی که ناامید هستند، وسوسه‌ای بسیار بزرگ است که نمی‌توانند در برابر آن مقاومت کنند، بنابراین آنها پول کمی را که دارند صرف چیزی می‌کنند که شانس برنده شدن در آن بسیار ناچیز است. این منجر به ویرانی بیشتر می‌شود.
ما اغلب می‌شنویم که مردم می‌گویند آنها قرعه کشی یا قمار می‌کنند تا بتوانند پول حاصل از بردهای خود را به کلیسا یا به یک هدف خوب بدهند. در حالی که این ممکن است انگیزه خوبی به نظر برسد، اما اینطور نیست. در واقع، تعداد بسیار کمی از بردهای قمار عاقلانه استفاده می‌کنند. تحقیقات نشان داده است که اکثریت قریب به اتفاق برندگان قرعه کشی چند سال پس از برنده شدن یک جایزه بزرگ، در وضعیت مالی حتی بدتری نسبت به قبل قرار می‌گیرند. و سپس این سوال مطرح می‌شود: «آیا خدا واقعاً به این نوع پول برای تأمین مالی مأموریت خود در جهان نیاز دارد یا آن را می‌خواهد؟» خدا حاکم است و او نیازهای کلیسای خود را از طریق راه‌های صادقانه تأمین خواهد کرد.
ما واقعاً باید انگیزه‌های خود را برای اینکه چرا می‌خواهیم شرط بندی، قمار یا قرعه کشی کنیم، بررسی کنیم. بیشتر اوقات ایده سریع ثروتمند شدن یا به دست آوردن چیزی بدون زحمت کاملاً خودخواهانه است و در واقع ما را از خداوند دور می‌کند. عیسی اعلام کرد که «هیچ خادمی نمی‌تواند به دو ارباب خدمت کند؛ زیرا یا از یکی متنفر خواهد بود و دیگری را دوست خواهد داشت، یا به یکی وفادار خواهد بود و دیگری را تحقیر خواهد کرد. شما نمی‌توانید هم به خدا و هم به مامون [پول] خدمت کنید» (لوقا ۱۶:۱۳).
اصول کتاب مقدس از طرح‌های «سریع ثروتمند شدن» پیروی نمی‌کنند. بلکه، خدا به کسانی که به او می‌دهند، سخاوتمند است. جالب اینجاست که هرچه سخاوتمندتر باشید، خدا بیشتر به شما باز می‌گرداند. ملاکی ۳:۱۰ به ما می‌گوید: ««تمام عشر را به انبار بیاورید تا در خانه من خوراک باشد و اکنون مرا در این آزمایش کنید،» می‌گوید یهوه صبایوت، «اگر پنجره‌های آسمان را برای شما باز نکنم و برکتی بر شما نریزم تا لبریز شود»» (NASB).
پاسخ داده شد
