مزامیر ۱۲۷ و ۱۲۸ چیزهای شگفت‌انگیزی درباره کودکان می‌گویند. آنها از کودکان به عنوان «میراث خداوند» و همچنین «پاداش» خدا یاد می‌کنند (مزمور ۱۲۷: ۳ KJV). توصیف جالب دیگری در مزمور ۱۲۸: ۳ به آنها به عنوان «نهال‌های زیتون» اشاره می‌کند. اما منحصر به فردترین توصیف «تیرها ... در دست مرد قدرتمند» است (مزمور ۱۲۷: ۴). آیه ۵ ادامه می‌دهد: «خوشا به حال مردی که تیردانش پر از آنهاست.» به عبارت دیگر، کودکان باید مورد لذت قرار گیرند.
اما بسیاری از والدینی که با آنها صحبت می‌کنیم از فرزندان خود لذت نمی‌برند. مادر ترجیح می‌دهد کار کند و پدر ترجیح می‌دهد گلف بازی کند تا اینکه وقت خود را با فرزندان بگذراند. آنها از بی‌قراری، خواسته‌ها و رفتار پرخاشگرانه فرزندان خود شکایت می‌کنند. آنها می‌گویند: «آنها اینقدر پول خرج می‌کنند، اینقدر وقت می‌گیرند، ما را خسته می‌کنند و سپس قلب ما را می‌شکنند.» آنچه این والدین نادیده می‌گیرند این است که فرزندان ما محصول ساخته ما هستند. امثال ۲۹: ۱۵ می‌گوید که غفلت والدین منجر به رفتار شرم‌آور خواهد شد: «فرزندی که به حال خود رها شود، مادرش را به شرم می‌آورد.» و رفتار شرم‌آور برای والدین، پدربزرگ و مادربزرگ، یا هیچ کس دیگری لذت‌بخش نیست.
به نظر می‌رسد این روزها کمبود امنیت و ثبات در میان کودکان وجود دارد. در حالی که عوامل زیادی ممکن است در این امر نقش داشته باشند، یکی از نادیده‌گرفته‌شده‌ترین آنها این است که والدین باید مسئولیت ایجاد ثبات در فرزندان خود را بر عهده بگیرند. خانواده‌های ناپایدار، فرزندان ناپایدار تولید می‌کنند!
در ساختن یک خانه، پایداری تا حد زیادی به مصالح مورد استفاده بستگی دارد. مصالح ساختمانی قوی منجر به خانه‌ای قوی می‌شود. و در ساختن زندگی یک کودک نیز همینطور است. پایداری به مصالح ساختمانی شما بستگی دارد. بیایید پنج مصالح ساختمانی را در نظر بگیریم که به تولید فرزندان امن و پایدار کمک می‌کنند.
بنیادهای معنوی قوی
بنیادهای معنوی قوی‌ترین اساس را برای ایجاد ثبات فراهم می‌کنند. آموزش کلام خدا، دعا کردن برای آنها و با آنها، بردن آنها به کلیسا به طور منظم، دیدن مسیحیت اصیل در خانه، هدایت آنها به مسیح توسط والدین خود، و بزرگ شدن در فضایی خداپسندانه برای کودکان بسیار ثبات‌بخش خواهد بود.
رابطه عاشقانه قوی
فرزندان والدین عاشق همیشه ثبات بیشتری نسبت به فرزندان خانواده‌هایی که در آنها عشق کم است، خواهند داشت. کودکان نسبت به رابطه والدین خود بسیار حساس هستند. وقتی آنها کمبود عشق واقعی بین والدین خود را حس می‌کنند، کمبود عشق نسبت به خودشان را نیز حس خواهند کرد.
ثبات
نحوه برخورد مادر و پدر با مسائل مربوط به آموزش، انضباط، اصلاح، استانداردهای رفتاری و غیره، تأثیر فوق‌العاده‌ای بر ثبات آن کودک دارد. باید روحیه تیمی بین والدین وجود داشته باشد تا کودک بداند که آنها با هم توافق دارند. این یک پایه محکم برای ثبات فراهم می‌کند. وقتی ناسازگاری و عدم توافق وجود دارد، کودکان احساس سردرگمی می‌کنند.
ارزش قائل شدن
ارزش قائل شدن به ایجاد ثبات در کودکان کمک می‌کند. ما این ارزش را با نحوه رفتارمان با آنها نشان می‌دهیم. چیزهایی که برای ما بیشترین ارزش را دارند همیشه بهترین رفتار را دریافت می‌کنند. نحوه برخورد فیزیکی شما با آنها، نحوه صحبت کردن شما با آنها، پاسخ‌های شما به آنها، تعریف و انتقاد از آنها، و نظرات شما به دیگران درباره آنها، همگی پیامی قوی از میزان اهمیت آنها برای شما را منتقل می‌کنند. وقتی آنها بدانند که شما برایشان ارزش قائل هستید، ریشه‌های ثبات آنها عمیق‌تر خواهد شد.
محیط پایدار
محیط نقش بی‌اندازه‌ای در ایجاد ثبات در کودکان ایفا می‌کند. کودکان از تأثیرات زندگی خانوادگی پرآشوب رنج خواهند برد. یک محیط پایدار همیشه برای تولید کودکان پایدار بهترین است. اما وقتی محیط ناپایدار است – به دلیل موقعیت‌های گاه به گاه خارج از کنترل ما – اگر موارد یک تا چهار قوی باشند، می‌توانند اختلالات موقت محیط را جبران کنند.
کودکان پایدار، کودکان لذت‌بخش هستند. حس عمیق امنیت تمایل دارد بی‌قراری و پرخاشگری را که کودک را ناخوشایند می‌کند، کاهش دهد. اگر واقعاً می‌خواهید از فرزندان خود لذت ببرید، تمام تلاش خود را برای ایجاد ثبات در زندگی آنها انجام دهید. آنها نه تنها برای شما، بلکه برای دیگران نیز لذت‌بخش خواهند بود.
