ویژگی ۴– اپریل ۲۰۲۵ –مجله فیض و حقیقت
اجابت دعاها توسط صلیبها
من از خداوند خواستم که رشد کنم در ایمان و محبت و هر فیض؛باشد که بیشتر از نجات او بدانیم،و با جدیت بیشتری روی او را بطلبید.
هغه و چې ماته یې داسې دعا کول را زده کړل،و من اطمینان دارم که او دعا را اجابت کرده است،خو داسې شوې ده نږدې زه یې نا امیدۍ ته ورسولم.
من امیدوار بودم که در ساعتی مساعد فوراً او درخواست مرا اجابت میکرد،و با نیروی وادارکننده محبت او گناهانم را سرکوب کن و به من آرامش بده. به جای این، او مرا واداشت تا احساس کنم شرارتهای پنهان قلبم،و بگذارید نیروهای خشمگین جهنم به روح من از هر سو یورش ببر.
بلکه بیشتر، با دست مبارک خودش چنین مینمود به قصد افزودن بر اندوه من،تمام طرحهای خوبی را که ریخته بودم، برهم زدم. دلم را فروتن ساخت و مرا خوار گردانید.
"خداوندا، چرا اینطور است؟" من لرزان گریه کردم،آیا تو کرم خود را تا مرگ تعقیب خواهی کرد؟"همداسې ده،" څښتن ځواب ورکړ،من به دعای فیض و ایمان پاسخ میدهم.
این آزمایشهای درونی را به کار میبرم از خود و غرور تا تو را رها سازد،و نقشههای شادیهای زمینیات را بشکن تا تو همه چیز خود را در من بیابی.—جان نیوتن (۱۷۲۵–۱۸۰۷)
