انعکاس نور مسیح
عیسی مسیح گفت: «من نور جهان هستم. هر که از من پیروی کند در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات را خواهد داشت» (یوحنا ۸: ۱۲، ترجمه جدید پادشاه جیمز). او با زنی صحبت می‌کرد که در حال زنا دستگیر شده بود. پس از برخورد ماهرانه با اتهام‌کنندگان او، زن را در مسیر درست – به سوی خودش – هدایت کرد. برای اینکه «دیگر گناه نکند» (یوحنا ۸: ۱۱)، او باید زندگی خود را به عنوان نجات‌دهنده و خداوندش به او می‌سپرد. برای انجام این کار، او باید در نور او راه می‌رفت. در موعظه بالای کوه، خداوند عیسی گفت: «شما نور جهان هستید. شهری که بر کوهی بنا شده باشد، نمی‌تواند پنهان بماند. و چراغی را روشن نمی‌کنند و زیر سبد نمی‌گذارند، بلکه بر چراغدان می‌گذارند تا به همه کسانی که در خانه هستند نور دهد. بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند» (متی ۵: ۱۴-۱۶). هر دو فکر درست هستند. عیسی مسیح نور جهان است، و ما مسیحیان نور جهان هستیم. او گفت که ما باید بگذاریم نورمان بدرخشد – در خانه‌هایمان و در تمام عرصه‌های زندگی‌مان. این نور به مردم جهان اجازه می‌دهد تا کارهای نیک ما را ببینند، و مهم‌تر از آن، آنها را به جلال دادن پدرمان که در آسمان است، سوق می‌دهد. بیایید بیانیه قاطع خداوند را از موعظه بالای کوه بررسی کنیم.
نور جهان
خداوند اعلام کرد که شاگردانش نور هستند (متی ۵: ۱۴). علاوه بر این، او توضیح داد که مسیحیان چگونه باید این اعلامیه را زندگی کنند (۵: ۱۴-۱۶). جهان در تاریکی است. در واقع، بسیاری از مردم جهان تاریکی را ترجیح می‌دهند تا گناهان خود را بپوشانند. «و این است محکومیت، که نور به جهان آمده است، و مردم تاریکی را بیشتر از نور دوست داشتند، زیرا اعمالشان بد بود» (یوحنا ۳: ۱۹). همان‌طور که بین نور طبیعی و تاریکی تضاد وجود دارد، باید بین ایمانداران و بی‌باوران در اخلاق، نگرش و اعمال نیز تضاد وجود داشته باشد. عیسی با زبان استعاری تأکید کرد که مسیحیان نور هستند، با این حال استعاره او از یک واقعیت روحانی سخن می‌گوید.
هر ایماندار نوری در این دنیای تاریک است؛ نور بخشی از شخصیت او شده است. نمی‌توان آن را انکار کرد، و مسئولیت او این است که با درخشش نور خود، خود را نشان دهد. تفاوت اساسی بین یک ایماندار و یک بی‌باور این است که ایماندار به انجیل پاسخ داده است. پولس گفت: «این خدایی است که فرمان داد نور از تاریکی بدرخشد، که در دل‌های ما درخشیده است، تا نور معرفت جلال خدا را در چهره عیسی مسیح بدهد» (دوم قرنتیان ۴: ۶). خدا نور خود را در تمام جهان تابانده است و ایماندار با پذیرش مسیح به عنوان نجات‌دهنده به آن نور پاسخ داده است. پولس در آیات قبلی (۴: ۳-۴) بیان کرد که شیطان ذهن «کسانی را که در حال هلاکت هستند» کور کرده است و آنها انجیل را «باور نمی‌کنند». مسیحی به دلیل تعلق به مسیح، نور است.
شهری بر فراز تپه
دومین بیانیه خداوند در متی ۵: ۱۴ قدرتمند است: «شهری که بر کوهی بنا شده باشد، نمی‌تواند پنهان بماند.» همه ما می‌توانیم چراغ‌های یک شهر بر فراز تپه، یا چراغ‌های یک شهر بزرگ را ببینیم. مردم از سراسر جهان به شهری که من در آن زندگی می‌کنم سفر می‌کنند تا خط افق شهر نیویورک را ببینند. دیدن ردیف آسمان‌خراش‌های روشن در منهتن پایین در شب نفس‌گیر است. آن ساختمان‌های روشن را نمی‌توان پنهان کرد. خداوند از همین تمثیل برای نوری که از زندگی یک ایماندار می‌درخشد استفاده کرد. حتی اگر او سعی کند نور خود را پنهان کند، باز هم دیده خواهد شد. اگرچه ممکن است کم‌نور باشد، اما نمی‌توان آن را پنهان کرد. نورهای درخشان ما خدا را جلال می‌دهند. عیسی گفت که آن نورها کارهای نیک ما هستند.
خداوند فرمود که هیچ کس چراغی را زیر سبد نمی‌گذارد – این بی‌معنی است! هدف نور روشن کردن محیط است. باز هم، خداوند تأکید می‌کند که نور باید بدرخشد. علاوه بر این، او گفت که نور باید روی چراغدان گذاشته شود تا اطراف را روشن کند. نور ایماندار باید در خانه دیده شود! اگر همه اعضای خانواده ایماندار باشند، باید نور خود را بر یکدیگر بتابانند تا خانواده‌ای هماهنگ و دوست‌داشتنی ایجاد کنند و همچنین شهادتی فوق‌العاده برای مسیح باشند (خروج ۱۰: ۲۳). ایمانداران در خانواده‌ای از بی‌باوران نیز باید نور خود را به عنوان شهادتی برای خویشاوندان نجات‌نیافته خود بتابانند. اگرچه ممکن است دشوار باشد، خدا قادر است «رحمت و... فیض لازم را برای کمک در زمان نیاز» بدهد (عبرانیان ۴: ۱۶). خدا همچنین می‌خواهد نور ما در جوامع ما بدرخشد.
از آنجا که من بیشتر وقت خود را به تدریس در یک دبیرستان دولتی می‌گذرانم، می‌خواهم داستانی را برای روشن شدن یک نکته بیان کنم. پایان سال تحصیلی بود؛ دانش‌آموزان در حال شرکت در امتحانات ایالتی خود بودند. یک دانش‌آموز، که در ریاضیات و علوم درخشان بود، در زبان انگلیسی مهارت کمتری داشت. او بورسیه کامل دانشگاهی در رشته مهندسی دریافت کرده بود اما در امتحان انگلیسی با چند نمره شکست خورده بود. من مسئول تیم معلمانی بودم که امتحان ایالتی او را نمره می‌دادند.
ما سعی کردیم چند نمره اضافی در بخش ذهنی آزمون او پیدا کنیم، اما نتوانستیم. کسی پیشنهاد کرد که چند پاسخ را در بخش عینی امتحان او تغییر دهیم تا بتواند قبول شود. به عنوان رهبر تیم، من این اجازه را ندادم. اگرچه برای دانش‌آموز احساس بدی داشتم، اما به عنوان یک مسیحی نمی‌توانستم به تیم اجازه دهم که غیراخلاقی عمل کند. این داستان را می‌گویم زیرا نور باید در برابر تاریکی تقلب می‌ایستاد. من سرزنش‌ها را تحمل کردم، اما خداوند کمک کرد. در نهایت، مدرسه‌ای که بورسیه کامل را ارائه می‌داد، شرط امتحان انگلیسی را برای آن دانش‌آموز لغو کرد. خدا می‌خواهد نور ما بدرخشد؛ او می‌خواهد کارهای نیک ما دیده شود.
کارهای نیک درخشان
پولس گفت: «ما ساخته دست او هستیم، در مسیح عیسی برای کارهای نیک آفریده شده‌ایم، که از پیش آماده شده‌اند تا در آنها راه برویم» (افسسیان ۲: ۱۰). عبارت «از پیش آماده شده‌اند» به ما می‌گوید که خدا فهرستی از کارهای نیک را برای زندگی هر ایماندار آماده کرده است. انجام آنها راهی است که ما نور او را از طریق خودمان می‌تابانیم. ما نباید هیچ فرصتی را برای انجام یک کار نیک از فهرست الهی خدا از دست بدهیم. این کار لازم نیست یک کار به اصطلاح «بزرگ» باشد – مانند ساختن یک یتیم‌خانه، تبدیل شدن به یک مبلغ در یک منطقه دورافتاده از جهان یا دادن یک میلیون دلار برای سیر کردن گرسنگان. اما باید یک کار «نیک» باشد، مانند دادن یک فنجان آب سرد به نام خداوند به یک فرد تشنه (متی ۱۰: ۴۲؛ مرقس ۹: ۴۱). ما باید به دنبال هر فرصتی برای انجام هر کار نیک، چه کوچک و چه بزرگ، باشیم. اگر از خداوند اطاعت کنیم، خدا را جلال می‌دهیم. انجیل موجود در آن کارهای نیک می‌تواند فردی را به مسیح معرفی کند.
ایمانداران عیسی را به عنوان الگو و نمونه کامل خود دارند. لوقا نوشت که «عیسی... به نیکی کردن می‌پرداخت» (اعمال ۱۰: ۳۸). او به نابینایان بینایی بخشید. او گوش‌های ناشنوایان را باز کرد. او بیماران را شفا داد. او مردگان را زنده کرد. او جمعیت را سیر کرد. او بر جمعیت شفقت داشت. ما نمی‌توانیم آنچه مسیح انجام داد را انجام دهیم، اما می‌توانیم آنچه خدا ما را به انجام آن فراخوانده است را انجام دهیم. آیا شما در تلاش برای انجام کارهای نیکی هستید که خدا به شما داده است؟ آیا آنها را با شادی انجام می‌دهید؟
خداوند جلال می‌یابد وقتی جهان از «کارهای نیک» مسیحیان شگفت‌زده می‌شود. و در دل‌هایشان بی‌باوران در نتیجه آن کارهای نیک، خدا را تصدیق می‌کنند! این هدف خداست – رسیدن به بی‌باوران از طریق زندگی ما. او گام‌ها را مشخص کرده است؛ آنها واضح هستند. مسیح نور حقیقی است که هر انسانی را روشن می‌کند (یوحنا ۱: ۹). خدا می‌خواهد ما جهان را از طریق کارهای نیک خود روشن کنیم. نور درخشان ما خدا را جلال می‌دهد و بی‌باوران را به او نزدیک‌تر می‌کند.
فراخوانده شده برای نور بودن
عیسی، نور حقیقی جهان، به آسمان بازگشته است. همان‌طور که ماه نور خورشید را منعکس می‌کند، خدا ما را فراخوانده است تا نور مسیح را در این دنیای تاریک منعکس کنیم. اگر هر ایماندار اجازه دهد نورش تا حد امکان بدرخشد، ما (کلیسا) به طور جمعی این جهان را روشن خواهیم کرد و بسیاری را به مسیح خواهیم آورد. خدا آن را به طرز شگفت‌انگیزی ساده کرده است: «بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است جلال دهند» (متی ۵: ۱۶).
