همانطور که سال ۲۰۰۸ ما را ترک کرده و وارد سال ۲۰۰۹ می‌شویم، دو چیز به ذهن می‌رسد. اول از همه، ما یک سال دیگر پیرتر شده‌ایم و دوم اینکه یک سال به آمدن خداوند ما نزدیک‌تر شده‌ایم.
اکنون زمان آن است که در مورد اینکه چقدر در شباهت به استادمان عیسی مسیح رشد کرده‌ایم و چقدر او می‌توانست در سال ۲۰۰۸ از ما در خدمتش استفاده کند، تأمل کنیم.
خداوند مهربان و پر از شفقت است، دیر خشم و بزرگ در رحمت. خداوند برای همه خوب است... (مزمور ۱۴۵:۸، ۹)
ما می‌توانیم شهادت دهیم که او خوب بوده است، ما در سال ۲۰۰۸ به خوبی محافظت شده و تمام نیازهایمان برآورده شده است. او با وجود بی‌وفایی ما خوب بود. این طبیعت خداست.
ما چه کرده‌ایم؟ همانطور که در سن جسمانی خود پیرتر شده‌ایم، آیا در سن روحانی نیز پیرتر شده‌ایم؟ آیا توانسته‌ایم در او راه برویم؟ راه رفتن یک پیشرفت است، یک سفر رو به جلو. چقدر توانسته‌ایم در زندگی روحانی خود پیشرفت کنیم؟ سوالات زیادی وجود دارد که باید به آنها پاسخ دهیم. شهادت دادن مسیح به دیگران وظیفه ماست، اما نشان دادن و زندگی کردن مسیح در زندگی ما راه روحانیت ماست.
چیز دیگری که ما انتظار آن را داریم، آمدن خداوند ماست. آمدن او برای ما شادی‌بخش است، اما همچنین زمانی برای دریافت پاداش‌های ماست. کتاب مقدس می‌گوید:
همه ما باید در برابر کرسی داوری مسیح حاضر شویم؛ تا هر کس آنچه را که در بدن خود انجام داده است، دریافت کند (دوم قرنتیان ۵:۱۰)
کرسی داوری مسیح یک واقعیت است و اینکه ما باید در برابر او بایستیم یک حقیقت است. پس بیایید از کرسی داوری مسیح با ترسی محترمانه بترسیم و زندگی‌ای داشته باشیم که خدا را برتری و جلال می‌دهد.
اگر خدا بخواهد و همانطور که سال دیگری را می‌بینیم، بیایید در زندگی روحانی خود پیشرفت کنیم و آمدن او را انتظار داشته باشیم و از کرسی داوری مسیح ترسی محترمانه داشته باشیم.
خداوند عزیز، ما می‌خواهیم در زندگی زمینی خود در سال ۲۰۰۹ بیشتر شبیه تو باشیم. آمین
