خداوند داوود را از میان خطرات و آزمایش‌های آتشین حفظ می‌کند

«و داوود در پناهگاه‌های بیابان ماند، و در کوهستان‌های بیابان زیف اقامت گزید. شائول هر روز او را جستجو می‌کرد، اما خدا او را به دست شائول نسپرد.»

«و داوود در پناهگاه‌های بیابان ماند، و در کوهستان‌های بیابان زیف اقامت گزید. شائول هر روز او را جستجو می‌کرد، اما خدا او را به دست شائول نسپرد.» (اول سموئیل ۲۳:۱۴)

شائول و داوود، حداقل می‌توان گفت، رابطه‌ای پرآشوب داشتند. شائول حسود شد و در ترس و ناامنی دائمی زندگی می‌کرد. داوود به دلیل این حسادت از دست شائول رنج برد. حداقل نُه مزمور در این زمان نوشته شده است، که در آنها قلب داوود را می‌شنویم که به خدایش ریخته می‌شود. مزمور ۵۹:۱ با اول سموئیل ۱۹ موازی است؛ مزامیر ۵۶ و ۳۴ با اول سموئیل ۲۱:۱۰-۱۵؛ مزمور ۱۴۲ با اول سموئیل ۲۲:۱-۳؛ مزمور ۶۳ با اول سموئیل ۲۲:۵؛ مزمور ۵۲ با اول سموئیل ۲۲:۹-۱۹؛ مزمور ۵۴ با اول سموئیل ۲۳:۱۹-۲۹؛ مزمور ۵۷ با اول سموئیل ۲۴:۱-۲۲؛ و مزمور ۷ با اول سموئیل ۲۴:۹-۱۲.

شائول تصویری زنده از آنچه یک انسان در جسم به نظر می‌رسد—خودخواه و خودمحور. داوود، از سوی دیگر، مردی بود که دل خدا را داشت. در اعمال رسولان ۱۳:۲۲ می‌خوانیم که خدا شائول را برکنار کرد و

«داوود پسر یسی را برای آنها به پادشاهی برگزید، که به او نیز شهادت داد و گفت: «من داوود پسر یسی را یافته‌ام، مردی که دل من را دارد، و تمام اراده مرا انجام خواهد داد.»» (اعمال رسولان ۱۳:۲۲)

در حالی که شائول در تعقیب داوود بی‌رحم بود، آیه ما می‌گوید: «اما خدا او را به دست شائول نسپرد.» خدا اجازه نمی‌داد شائول اهداف او را برای داوود خنثی کند.

شائول بارها فشار را علیه داوود افزایش داد، اما چشم خدا بر داوود بود، و دست او بر ترموستات! خداوند به داوود اجازه داد تا از آزمایش‌های آتشین عبور کند، که در نهایت او را به مرد خدا که شد، شکل داد. پطرس به ما می‌گوید،

«در این شما بسیار شادمانید، اگرچه اکنون برای مدت کوتاهی، در صورت لزوم، از آزمایش‌های مختلف غمگین شده‌اید، تا اصالت ایمان شما، که بسیار گرانبهاتر از طلای فانی است، اگرچه با آتش آزمایش می‌شود، در مکاشفه عیسی مسیح به ستایش، افتخار و جلال یافت شود» (اول پطرس ۱:۶-۷).

یعقوب به ما دستور می‌دهد که

«هنگامی که در آزمایش‌های مختلف می‌افتید، آن را تماماً شادی بدانید، زیرا می‌دانید که آزمایش ایمان شما صبر را تولید می‌کند. اما بگذارید صبر کار کامل خود را انجام دهد، تا شما کامل و تمام باشید و هیچ چیز کم نداشته باشید. اگر کسی از شما حکمت کم دارد، از خدا بخواهد، که به همه سخاوتمندانه و بدون سرزنش می‌دهد، و به او داده خواهد شد» (یعقوب ۱:۲-۵).

لنگر امروز:

به یاد داشته باشید که خدای ما همیشه ناظر و کنترل‌کننده زندگی ماست. او فقط می‌خواهد که ما به او اعتماد کنیم و به فهم خود تکیه نکنیم!