«مرا پیروی کنید، و من شما را خواهم ساخت...»

چارلز اچ. اسپرجن·الهیات·۷ دلو ۱۴۰۲

۳۷۹ کلمات
مرتب‌سازی: جدیدترین
الهیات
2 حداقل زمان مطالعه

ویژگی ۳– اپریل ۲۰۱۱ –مجله فیض و حقیقت


«مرا پیروی کنید،
و من شما را خواهم ساخت...»

وقتی مسیح ما را به فیض خود می‌خواند، نه تنها باید به یاد داشته باشیم که چه هستیم، بلکه باید به این نیز فکر کنیم که او می‌تواند ما را چه بسازد. او می‌گوید: «مرا پیروی کنید، و من شما را خواهم ساخت...» (متی ۴:۱۹ KJV). ما باید از آنچه بوده‌ایم توبه کنیم، اما از آنچه می‌توانیم باشیم شادمان باشیم. این نیست که «مرا پیروی کنید، به خاطر آنچه از قبل هستید.» این نیست که «مرا پیروی کنید، زیرا ممکن است از خودتان چیزی بسازید.» بلکه این است که «مرا پیروی کنید، به خاطر آنچه من شما را خواهم ساخت.» من می‌توانم در مورد هر یک از ما به محض اینکه ایمان می‌آوریم بگویم: «هنوز معلوم نیست که چه خواهیم شد...» (اول یوحنا ۳:۲).

بعید به نظر می‌رسید که ماهیگیران فروتن به رسولان تبدیل شوند؛ اینکه مردانی که در کار با تور ماهر بودند، در موعظه و تعلیم نوایمانان مهارت پیدا کنند. کسی می‌گفت: «چگونه این چیزها ممکن است؟ شما نمی‌توانید از دهقانان جلیل بنیانگذاران کلیسا بسازید.» با این حال، دقیقاً همین کاری بود که مسیح انجام داد. و هنگامی که ما در نظر خدا به دلیل احساس بی‌ارزشی خود فروتن می‌شویم، تشویق می‌شویم که عیسی را پیروی کنیم به خاطر آنچه او می‌تواند ما را بسازد. حَنّا، زنی غمگین، وقتی سرود، چه گفت: «او فقیران را از خاک برمی‌خیزاند، و گدا را از مزبله بلند می‌کند، تا آنها را در میان شاهزادگان بنشاند» (اول سموئیل ۲:۸؛ مزمور ۱۱۳:۷-۸)؟

ما نمی‌توانیم بگوییم که خدا در آفرینش جدید از ما چه خواهد ساخت، زیرا پیش‌بینی آنچه او از آشفتگی در آفرینش قدیم ساخت، غیرممکن بود. چه کسی می‌توانست تمام چیزهای زیبایی را که از تاریکی و بی‌نظمی با کلمات «نور باشد» پدید آمدند، تصور کند؟ چه کسی می‌تواند بگوید که چه نمایش‌های دلنشینی از هر آنچه که الهی و زیباست، ممکن است هنوز در زندگی تاریک سابق یک مرد ظاهر شود، وقتی فیض خدا به او گفته است: «نور باشد»؟ شما که در خود هیچ چیز دلخواهی نمی‌بینید، بیایید و مسیح را به خاطر آنچه او می‌تواند از شما بسازد، پیروی کنید. صدای او را بشنوید که می‌خواند: «مرا پیروی کنید، و من شما را صیادان انسان خواهم ساخت.»

توسط سی. اچ. اسپرجن (۱۸۳۴-۱۸۹۲)