«آخرین روز زندگی من»
در مارچ ۲۰۱۱ یک سونامی وحشتناک سواحل شمال شرقی جاپان را ویران کرد. با نزدیک شدن موج، هیرومیتسو شینکاوا ۶۰ ساله برای برداشتن چند وسیله به سرعت وارد خانهی بتونی خود شد. اما او کمتر از آنچه فکر میکرد وقت داشت و دریا قویتر از آنچه انتظار داشت بود. در عرض چند دقیقه خانهی هیرومیتسو ویران شد. مرد خود را در زیر آب دست و پا میزد قبل از اینکه با ناامیدی خود را به تکهای از سقف خانهاش بکشد. آب او را به جلو راند، سپس مسیر خود را معکوس کرد و از خشکی دور شد – در نهایت هیرومیتسو را تنها، ده مایل دورتر در اقیانوس آرام، بر روی سقف شکسته خانهاش سرگردان رها کرد.
بسیاری از مناطق جهان بلایای طبیعی مشابهی را تجربه میکنند. اما بسیار آشناتر، مصیبتهای زندگی هستند: از دست دادن سلامتی، برهم خوردن امور مالی، از هم پاشیدن خانواده، از دست رفتن امید. در عرض چند لحظه اینها میتوانند هر روز عادی را به یک تراژدی پیشبینی نشده تبدیل کنند. ما متوجه میشویم که کمتر از آنچه فکر میکردیم وقت داشتیم و دریای ناامیدی قویتر از آنچه انتظار داشتیم است.
کتاب مقدس منبع این ناامیدی را مشکل گناه معرفی میکند. «گناه جهان» (یوحنا ۱:۲۹ NKJV) خلقت خدا را خدشهدار کرده و بشریت را از او دور کرده است. مردم خدا را با لبهای خود احترام میگذارند اما در دلهای خود از او دور میمانند (متی ۱۵:۸).
دو روز پس از سونامی، امدادگران هیرومیتسو را یافتند – کمآب و هذیانگو، اما زنده. او بعدها گفت: «هیچ هلیکوپتر یا قایقی که نزدیک شد مرا ندید. فکر میکردم آن روز آخرین روز زندگیام خواهد بود.»
شما نیز ممکن است در غم و اندوه خود احساس رهاشدگی کنید. شاید هیچ کس در نزدیکی حتی متوجه بدبختی شما نشود. اما نجاتدهندهی شما نزدیک است! نجاتدهنده، عیسی، بر فاصلهای که گناه ایجاد کرده بود غلبه کرده است. او میداند غم چیست، زیرا خود او غمگین بوده است. او عمق گناه را میداند، زیرا خود او مجازات گناه را پرداخت کرد وقتی بر روی صلیب مرد و داوری خدا را به جای شما پذیرفت (اول پطرس ۳:۱۸). او میداند کجا سرگردان شدهاید، و او در این لحظه به سوی شما میآید. به نجاتدهندهی برخاسته به عنوان نجاتدهندهی خود اعتماد کنید و رهایی لطیف او را از دریای گناه بپذیرید. ما میتوانیم به شما بگوییم چگونه.





