جامعه ۴:۹ می‌گوید: «دو نفر بهتر از یک نفرند.» به همین دلیل من شما را تشویق می‌کنم که حداقل یک شریک دعایی ثابت پیدا کنید و برای ملاقات منظم برای دعا برنامه‌ریزی کنید. اگر متاهل هستید، همسرتان واضح‌ترین انتخاب است.
اگر متاهل نیستید، توصیه می‌کنم یک شریک دعایی همجنس انتخاب کنید، زیرا دعا چیزی عمیقاً صمیمی است.
زمانی ثابت را برای ملاقات و دعا تعیین کنید - چه حضوری و چه آنلاین. ریتمی را پیدا کنید که با وضعیت فعلی زندگی شما مطابقت داشته باشد، مانند هفته‌ای یک بار یا هر دو هفته یک بار. یک مشارکت دعایی می‌تواند شامل بیش از دو نفر نیز باشد، اما اگر می‌خواهید صمیمیت را حفظ کنید، نباید خیلی بزرگ شود. در غیر این صورت، دعا ممکن است به سرعت رسمی و غیرشخصی شود.
یک نکته دیگر: به دنبال الگوها باشید - چه از محیط شخصی خود و چه با خواندن زندگی‌نامه‌ها. بسیاری از ما از طریق مثال دیگران یاد می‌گیریم که عمیق‌تر یا هدفمندتر دعا کنیم. نیازی نیست از کسی تقلید کنیم، اما مشاهده زندگی دعایی دیگران می‌تواند به ما کمک کند تا در زندگی دعایی خود تأمل و رشد کنیم.
شخصاً، من از زندگی‌نامه بخت سینگ و کتاب «دیوید برینرد: یک جنگجوی دعایی جوان که کلام خدا را پذیرفت» بسیار برکت و الهام گرفته‌ام. به محتوا، عمق، شور و مسح دعاهای الگوهای خود توجه کنید - اما فقط از آنها کپی نکنید. خدا شما را در مسیر منحصر به فرد خود هدایت می‌کند.
