پیش روی ما قبرستان است — این ما را به یاد ورود گناه، و نتیجه آن، یعنی میرایی ما میاندازد. اینجا پایان همه مردم است. اینجا ثروتمندان و فقرا آرمیدهاند — زیرا همه به یک مکان میروند. به زودی ما نیز باید این خیمههای زمینی را کنار بگذاریم، و آنها باید با همنوعان خاکی خود درآمیزند. اما آیا آنها برای همیشه اینجا خواهند ماند — آیا دیگر به یاد آورده نخواهند شد؟ اوه نه، خداوند صدا خواهد زد — و ما به او پاسخ خواهیم داد، و او به کار دستهای خود احترام خواهد گذاشت. عیسی در اینجا به عنوان «رستاخیز و حیات» پیش روی ما قرار گرفته است. «همانطور که در آدم همه میمیرند، به همین ترتیب در مسیح — همه زنده خواهند شد.» برادران مسیحی ما که در اینجا خوابیدهاند ، «دوباره برخواهند خاست.» عیسی بر مرگ غلبه کرده و بر قبر پیروز شده است. او مرده بود — اما دوباره زنده است؛ و ببینید که او «کلیدهای جهنم و مرگ» را دارد. او بدنهای ما را توسط روح خود که در ما ساکن است، زنده خواهد کرد.
بیایید در حالی که به سوی این خانه که برای همه زندگان مقرر شده است سفر میکنیم، به اندوه نپردازیم — بلکه به یاد داشته باشیم که نیکوکاران در یاد ابدی خواهند بود. قدیس را نمیتوان فراموش کرد، حتی اگر هزار سال در خاک بخوابد — زیرا شهادت او در آسمان است و ثبت او در بالا. پس بیایید در این شاد باشیم که نامهای ما «در کتاب حیات بره نوشته شده است.» و با ورود به آن جلد فنا ناپذیر، با افتخار از آنها یاد خواهد شد زمانی که «این فاسد شدنی باید فساد ناپذیری را بپوشد، و این میرا باید جاودانگی را بپوشد.» ما اکنون با ایمان به عیسی به مشارکت با خدا برمیخیزیم؛ ما «به شباهت رستاخیز او» برخواهیم خاست، و از تمام پری خدا پر خواهیم شد — با اتحاد با عیسی در آن زمان. نجات دهنده! در زمین در من زندگی کن، تا من با تو در آسمان زندگی کنم! محبتهای مرا از زمین بالا ببر و آنها را بر «چیزهایی که در بالا هستند، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است» ثابت کن.
ای ایمانداران، سر برخاسته خود را درود گویید،
نخست زاده از مردگان؛
رستاخیز شما از طریق او حتمی است،
حیات بیپایان و سعادت بیکران.
