«اتاق‌های جانبی در اطراف معبد در هر سطح متوالی وسیع‌تر بودند. ساختار اطراف معبد در مراحل صعودی ساخته شده بود، به طوری که اتاق‌ها با بالا رفتن وسیع‌تر می‌شدند. یک پلکان از طبقه پایین به طبقه بالا از طریق طبقه میانی بالا می‌رفت» (حزقیال ۴۱:۷).
ما هرگز نباید به استراحت در مه دره راضی باشیم، در حالی که قله کوه تابور در انتظار ماست. شبنم تپه‌ها چقدر پاک است، هوای کوهستان چقدر تازه است، غذا و نوشیدنی کسانی که در بالا زندگی می‌کنند، که پنجره‌هایشان به اورشلیم جدید باز می‌شود، چقدر غنی است! بسیاری از مقدسین به زندگی مانند مردم در معادن زغال سنگ راضی هستند، که هرگز خورشید را نمی‌بینند. اشک‌ها چهره‌هایشان را غمگین می‌کند، در حالی که می‌توانستند با روغن آسمانی مسح شوند.
من متقاعد شده‌ام که بسیاری از ایمانداران در زندان رنج می‌برند، در حالی که می‌توانستند روی سقف یک کاخ راه بروند و به مناظر سرسبز و لبنان نگاه کنند. ایمانداران، از وضعیت پست خود بیدار شوید! تنبلی، سستی، سردی، یا هر چیزی که در عشق پاک شما به مسیح تداخل ایجاد می‌کند را دور بریزید. او را منبع، مرکز، و کسی قرار دهید که هر لذت روح شما را در بر می‌گیرد. دیگر به دستاوردهای ناچیز خود راضی نباشید. آرزوی یک زندگی بالاتر، شریف‌تر، و کامل‌تر را داشته باشید. به سوی آسمان! نزدیک‌تر به خدا! سی. اچ. اس.
من می‌خواهم به بالاترین ارتفاع صعود کنم، و پرتوی از جلال درخشان را بگیرم؛ اما همچنان دعا خواهم کرد، تا زمانی که بهشت را پیدا کنم، خداوندا، مرا به سوی زمین‌های بالاتر هدایت کن!
تعداد کمی از ما در بهترین حالت خود زندگی می‌کنیم. ما در مناطق پست می‌مانیم زیرا از بالا رفتن از کوه‌ها می‌ترسیم. شیب و ناهمواری ما را دلسرد می‌کند، بنابراین در مه دره‌ها می‌مانیم و هرگز راز تپه‌ها را نمی‌آموزیم. ما نمی‌دانیم که با خودخواهی ما چه چیزی از دست می‌رود، چه جلالی در انتظار است اگر فقط شجاعت بالا رفتن را داشته باشیم، یا چه برکاتی را خواهیم یافت اگر فقط از کوه‌های خدا بالا برویم! جی. آر. ام.
سی. اچ. اس. / جی. آر. ام.
