مسیحی یک «نامۀ مسیح» است

پولس رسول در موقعیت‌های پُرتنش قرار گرفته بود، چنانکه در بخش‌های دیگر این کتاب آمده است: «زیرا که نمی‌خواهیم ای برادران، شما از مصیبتی که در آسیا بر ما وارد آمد، بی‌خبر باشید که فوق‌العاده و زیاده از طاقت ما بود، به حدی که از زندگانی خود نیز مأیوس شدیم. بلکه حکم موت را در خود داشتیم» (دوم قرنتیان ۱: ۸-۹). با وجود خطرات بیرونی، پولس سست نمی‌شود و دلسرد نمی‌گردد. در عوض، خود را در شهادت با مسیح پیروزمند می‌بیند: «لکن خدا را شکر که ما را همیشه در مسیح پیروز می‌گرداند و بوی معرفت خود را به وسیلۀ ما در هر جا می‌پراکند» (دوم قرنتیان ۲: ۱۴). از طریق رفتار و موعظۀ پولس، بوی خوش مسیح به سوی خدا بالا می‌رفت. پولس، که خود را سرآمد گناهکاران می‌خواند، بزرگترین ظرفی شد که خدا برای درخشش جلال خدا در چهرۀ عیسی مسیح برانگیخت (دوم قرنتیان ۴: ۶). تنها خدا می‌تواند چنین تغییری را در زندگی هر کسی ایجاد کند.

اکنون، آنچه خدا در پولس انجام داد، در هر یک از ما که ایمان آورده‌ایم نیز انجام می‌دهد. خدا، به وسیلۀ روح خود، مسیح را بر دل‌های ما می‌نویسد: «شما نامۀ مسیح هستید... که نه با مرکب، بلکه با روح خدای زنده نوشته شده است، نه بر لوح‌های سنگی، بلکه بر لوح‌های... دل» (دوم قرنتیان ۳: ۳). شریعت نمی‌توانست این کار را انجام دهد. شریعت بر لوح‌های سنگی نوشته شده بود و آنچه را که خدا به حق از انسان می‌خواست، بیان می‌کرد. فقط می‌توانست به انسان بگوید چه کاری باید انجام دهد، اما شریعت نمی‌توانست او را تغییر دهد و به او قدرت بخشد.

مسیحی کسی است که زندگی جدیدی در مسیح و طبیعتی جدید دریافت کرده است که از آنچه از خداست لذت می‌برد. روح‌القدس اکنون در ایماندار ساکن است و دل را با مسیح اشغال می‌کند، جایی که او اکنون در حضور خدا نشسته است. همانطور که به جلال خداوند می‌نگریم، تحولی رخ می‌دهد که ما را به شباهت مسیح تغییر می‌دهد.