نور روزانه, مارچ ۳۰: سَروَر من! ای پسر داوود! (متی ۱۵:۲۲)

62‏-63 اسحاق در قسمت جنوبی کنعان زندگی می کرد. او یک روز هنگام غروب بیرون رفت تا در مزرعه قدم بزند.

پیدایش ۲۴:۶۳

سخنان زبانم و تفکر دلم مورد پسند تو باشد. ای خداوند که پناهگاه من و نجات دهندۀ من هستی!

مزامیر ۱۹:۱۴

وقتی به آسمان تو می نگرم که صنعت انگشتهای توست و به ماه و ستارگانی که آفریده ای، پس انسان چیست که او را به یاد آوری و بنی آدم که از او دلجویی نمایی؟

مزامیر ۸:۳–۴

کارهای خداوند عظیم اند و همۀ کسانیکه به آن ها رغبت دارند در آن ها جستجو می کنند.

مزامیر ۱۱۱:۲

خوشا به حال کسی که به مشورت مردمان شریر نمی رود، در راه گناهکاران نمی ایستد و با مسخره کنندگان همنشین نمی شود، بلکه میل و رغبت او در شریعت خداوند است و شب و روز در آن تفکر می کند.

مزامیر ۱:۱–۲

کلام تورات باید همیشه ورد زبانت باشد و شب و روز به آن بیندیشی.

یوشع ۱:۸

جان من سیر می شود، چنانچه از غذای چرب و لذیذ و زبانم با خوشی تو را ستایش می کند. وقتی که در بستر خود می روم، تو را یاد می کنم و در هنگام شب به تو می اندیشم.

مزامیر ۶۳:۵–۶

ای خداوند، تا به کی مرا همیشه فراموش می کنی؟ تا به کی رویت را از من می پوشانی؟

مزامیر ۱۳:۱

تمام نعمتهای خوب و کامل از بالا می آیند، آنها از جانب خدا که آفرینندۀ نور است به پایین فرستاده می شوند، خدایی که تغییر نمی کند و در او تاریکی نیست.

یعقوب ۱:۱۷

اما سهیون می گوید: «خداوند مرا ترک کرده و از یاد برده است.» خداوند جواب می دهد: «آیا یک مادر می تواند طفل شیرخوار خود را فراموش کند؟ آیا می تواند به کودکی که در رَحِم خود پرورش داده است، شفقت نشان ندهد؟ باز هم ممکن است مادر این کار را بکند، اما من ترا فراموش نمی کنم.

اشعیا ۴۹:۱۴–۱۵

من ترا آفریده ام و هیچگاه ترا فراموش نمی کنم. گناهانت را مانند ابری که از آسمان محو می شود، پاک کرده ام و خطاهایت را مثل غبار و دمۀ صبحگاهی زدوده ام.

اشعیا ۴۴:۲۱–۲۲

عیسی مرتا و خواهر او و ایلعازر را دوست می داشت. وقتی شنید که ایلعازر مریض است، دو روز دیگر در همان جایی که بود، ماند.

یوحنا ۱۱:۵–۶

او را صدا زد و گفت: سَروَر من! ای پسر داوود! به من رحم کن! ... اما عیسی هیچ جوابی به او نداد.

متی ۱۵:۲۲–۲۳

چنان که طلا با آتش آزمایش می شود، ایمان شما نیز باید امتحان گردد.

اول پِطرُس ۱:۷