نور روزانه, مارچ ۱۲: خداوند قوم خود را قوّت می بخشد

خداوند روی خود را بر تو تابان سازد و بر تو رحمت کند. خداوند روی خود را بر تو برافرازد و تو را سلامتی بخشد.

اعداد ۶:۲۵–۲۶

هیچ کس هرگز خدا را ندیده است مگر تنها آن پسر یگانۀ خدا که از همه به پدر نزدیکتر است، او را آشکار کرده است.

یوحنا ۱:۱۸

درخشش جلال خدا و ظاهر کنندۀ کامل وجود اوست و همه چیز را با کلام قدرتمند خود نگه می دارد.

عبرانیان ۱:۳

شیطان که سردار این دنیاست، افکار آنها را کور کرده است تا خبر خوش و پُر شکوه عیسای مسیح را که تصویر خدای نادیده است، نبینند.

دوم قرنتیان ۴:۴

نور چهرۀ خود را بر بنده ات بتابان و مرا به رحمت خود نجات ده. ای خداوند، نگذار شرمنده شوم، زیرا نام تو را خوانده ام.

مزامیر ۳۱:۱۶–۱۷

ای خداوند، از لطف خود مرا مثل کوهی ثابت و پابرجا ساختی، اما وقتی رویت را از من پنهان کردی ترسان و پریشان شدم.

مزامیر ۳۰:۷

خوشا به حال قومی که آواز شادمانی را می دانند و در نور روی تو می خرامند.

مزامیر ۸۹:۱۵

خداوند قوم خود را قوّت می بخشد. خداوند قوم برگزیدۀ خود را به صلح و سلامتی برکت می دهد.

مزامیر ۲۹:۱۱

خاطر جمع باشید، من هستم، نترسید.

متی ۱۴:۲۷

زیرا ما مطابق فرمان او عمل می کنیم و هر چیزی را که مورد پسند اوست، بجا می آوریم.

اول یوحنا ۳:۲۲

اما بدون ایمان ممکن نیست که انسان خدا را خوشنود سازد.

عبرانیان ۱۱:۶

بنابر این انسانهای نفسانی نمی توانند خدا را خوشنود سازند.

رومیان ۸:۸

زیرا خداوند از قوم برگزیدۀ خود رضامندی دارد.

مزامیر ۱۴۹:۴

زیرا کسی قابل تقدیر و ستایش است که به خاطر خوشنودی خدا، غیر عادلانه رنج می بیند و آن رنج را تحمل می کند. ... ولی اگر شما کار نیک انجام دهید و در عوض بدی ببینید و آن را تحمل کنید، آنگاه است که خدا را خوشنود می سازید.

اول پِطرُس ۲:۱۹–۲۰

بلکه زیبایی واقعی همان آراستن قلب و باطن انسان است که از بین نمی رود و در روح فروتن و آرام قرار دارد که در نظر خدا بسیار با ارزش است.

اول پِطرُس ۳:۴

هر که قربانی سپاسگزاری را بگذراند مرا احترام می نماید، و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات را از طرف خدا می بیند.

مزامیر ۵۰:۲۳

آنگاه نام خدا را با سرود ستایش نموده و عظمت او را با شکرگزاری بیان می کنم. این است که خداوند را خشنود می سازد، زیادتر از قربانی های گاو و گوساله.

مزامیر ۶۹:۳۰–۳۱

بنابر این ای ایمانداران! به خاطر رحمتهای خدا، از شما درخواست می کنم که بدنهای خود را به عنوان قربانی زنده که مقدس و پسندیدۀ خداست، به او تقدیم کنید. خدمت معقول شما همین است.

رومیان ۱۲:۱