نور روزانه, دسمبر ۲۱: در جهان رنج خواهید دید (یوحنا ۱۶:۳۳)

زیرا من نور جاودانی تو بوده و روزهای سوگواریت بپایان می رسند.

اشعیا ۶۰:۲۰

در جهان رنج خواهید دید.

یوحنا ۱۶:۳۳

ما می دانیم که تمام خلقت با هم تا زمان حاضر از دردی مانند درد زایمان ناله می کند. نه تنها خلقت بلکه ما نیز که روح مقدس را به عنوان اولین نمونۀ عطایای خدا دریافت کرده ایم، در درون خود ناله می کنیم و با اشتیاق در انتظار آن هستیم که خدا ما را به فرزندی پذیرفته، بدن ما را از مرگ و فساد آزاد سازد.

رومیان ۸:۲۲–۲۳

تا زمانی که در این خیمه به سر می بریم، زیر فشارهای سنگین ناله می کنیم، زیرا نمی خواهیم جسم خاکی خود را از دست بدهیم بلکه برعکس می خواهیم پوشش آسمانی به تن کنیم تا آنچه که فانی است در زندگی ابدی غرق گردد.

دوم قرنتیان ۵:۴

اینها همان کسانی هستند که از عذاب سخت گذشته اند، لباسهای خود را با خون بره شُسته و آنها را سفید ساخته اند. به این سبب آنها در خانۀ خدا در برابر تخت او قرار دارند و خدا را شب و روز عبادت می کنند و در پناه آن تخت نشین خواهند بود. آنها دیگر احساس گرسنه گی یا تشنه گی نخواهند کرد. آفتاب یا گرمای سوزان دیگر آنها را آزار نخواهد داد. زیرا آن بره یعنی مسیح که در مرکز تخت خداست، چوپان آنها خواهد بود. او آنها را به چشمه های آب حیات بخش رهنمایی خواهد نمود و خدا همۀ اشکها را از چشمان شان پاک خواهد کرد.

مکاشفه ۷:۱۴–۱۷

تو هیچ در فکر ما نیستی. نزدیک است از بین برویم!

مرقُس ۴:۳۸

خداوند برای همگان نیکوست و رحمت هایش بر همۀ مخلوقات وی است.

مزامیر ۱۴۵:۹

شما می توانید آن ها را مثل علف سبز بخورید.

پیدایش ۹:۳

تا زمانی که دنیا هست، کشت و زراعت، سرما و گرما، زمستان و تابستان و روز و شب هم باشد.

پیدایش ۸:۲۲

خداوند نیکو است و در روز سختی و مصیبت پناهگاه می باشد و از کسانیکه به او توکل می کنند مراقبت می کند.

ناحوم ۱:۷

خدا صدای گریۀ طفل را شنید. فرشتۀ خدا از آسمان با هاجر صحبت کرد و گفت: «ای هاجر، چه مشکلی داری؟ نترس. خدا گریۀ طفل را شنیده است. خدا چشم های او را باز کرد و او در آنجا چاهی دید. رفت مشک را پُر از آب کرد و مقداری آب به پسر خود داد.

پیدایش ۲۱:۱۷, ۱۹

پس پریشان نباشید و نگویید: چه بخوریم؟ چه بنوشیم؟ ... پدر آسمانی شما می داند که شما به همه این چیزها نیاز دارید.

متی ۶:۳۱–۳۲

به ثروتمندان امر کن که مغرور نباشند و به ثروت فانی این دنیا امید نبندند بلکه به خدایی توکل کنند که همه چیز را به ما به فراوانی عطا می کند تا ما از آنها لذت ببریم.

اول تیموتاووس ۶:۱۷