چرا به خدا نیز باور نکنیم؟

مژده– جنوری ۲۰۱۱ –مجله فیض و حقیقت

این سال نو
چرا به خدا نیز باور نکنیم؟

زندگی پر از هشدار است: چراغ‌های چشمک‌زن در تقاطع راه‌آهن، سوت گوش‌خراش قطار در حال نزدیک شدن، و علائم هشداردهنده مانند «پیچ تند در پیش است»، «خطر برق فشار قوی» و «ورود ممنوع». وقتی آژیر پولیس را می‌شنویم، به سرعت از سر راه کنار می‌رویم. با این حال، وقتی خدا به ما هشدار می‌دهد که «از غضب آینده بگریزید» (متی ۳:۷ NIV ) ما بی‌تفاوت هستیم. آیا هشدار خدا مهم‌تر از هیچ‌یک از این‌ها نیست؟

اگر برچسب هشدار روی بطری می‌گوید «زهر»، ما با محتویات آن با احتیاط رفتار می‌کنیم. اگر مقامات صحی بگویند آب آلوده است، ما از نوشیدن آن دست می‌کشیم. با این حال، وقتی خدا به ما می‌گوید که «مزد گناه مرگ است» (رومیان ۶:۲۳)، ما به گناه کردن ادامه می‌دهیم.

اگر یک نقاش تابلویی با هشدار «رنگ تر» نصب کند، ما دست نمی‌زنیم. اگر تابلوی «ورود ممنوع» را ببینیم، دور می‌مانیم. اما وقتی خدا به ما می‌گوید که «روانی که گناه می‌کند... خواهد مرد» (حزقیال ۱۸:۲۰)، ما به گناه کردن ادامه می‌دهیم.

اگر یک داکتر بگوید شخصی بیماری مسری دارد، ما دور می‌مانیم. اگر یک رویداد ورزشی به بلیط نیاز داشته باشد، ما یکی می‌خریم. با این حال، وقتی عیسی می‌گوید: «هیچ‌کس نمی‌تواند ملکوت خدا را ببیند مگر اینکه دوباره متولد شود» (یوحنا ۳:۳)، ما کلام او را نادیده می‌گیریم.

اگر یک تابلو بگوید«نمونه رایگان»، ما مطمئن می‌شویم که یکی می‌گیریم. اما وقتی کتاب مقدس می‌گوید که «هدیه خدا حیات جاودانی در مسیح عیسی، خداوند ماست» (رومیان ۶:۲۳)، ما پاسخ می‌دهیم: «حالا نه»، حتی اگر به شدت به آن نیاز داشته باشیم. به همین دلیل است که بسیاری از مردم برای همیشه گم شده‌اند!

«ما شهادت انسان را می‌پذیریم،اما شهادت خدا بزرگ‌تر است... و این است شهادت: خدا به ما حیات جاودانی داده است، و این حیات در پسر اوست. کسی که پسر را دارد، حیات دارد؛ کسی که پسر خدا را ندارد، حیات ندارد» (۱ یوحنا ۵:۹-۱۲). ما به هشدارهای انسان‌ها پاسخ می‌دهیم. چرا به هشدارهای خدا پاسخ ندهیم؟ما می‌توانیم بیشتر به شما بگوییم.

به عنوان یک رساله انجیل از فیض و حقیقت موجود است.