جولای/آگوست ۲۰۲۰ –مجله فیض و حقیقت
پرسش: در لاویان ۱۳: ۱۲-۱۳، چرا جذامیای که تمام بدنش پوشیده از جذام بود، پاک اعلام شد، در حالی که کسی که جذام کمتری داشت، ناپاک بود؟ کاهن لاوی و خود جذامی در مورد آن چه احساسی داشتند؟
پاسخ: جذام در کلام خدا همیشه تصویری از گناه است. انسانها ممکن است سعی کنند گناهان خود را پنهان کنند، اما نمیتوانند از شر آنها خلاص شوند. در زمانهای کتاب مقدس اینگونه درک میشد که فقط خدا میتواند جذام را شفا دهد (۲ پادشاهان ۵: ۷)؛ و ما میدانیم که فقط خدا میتواند گناهان را ببخشد (مرقس ۲: ۷). خداوند عیسی، که هم خدا و هم انسان در یک شخص بود، هر دو را هنگامی که در زمین بود انجام داد.
یک اسرائیلی که مشکوک به جذام بود، باید توسط یک کاهن معاینه میشد. خدا دستورالعملهای دقیقی در مورد آنچه کاهن باید به دنبال آن باشد تا مطمئن شود فرد جذام دارد و نه بیماری پوستی دیگر، داد. فردی که مبتلا به جذام تشخیص داده میشد، باید خارج از اردوگاه اسرائیل زندگی میکرد. هنگامی که مردم از کنار او میگذشتند، او باید فریاد میزد: «ناپاک! ناپاک!» (لاویان ۱۳: ۴۵ NKJV)، زیرا هر کسی که او را لمس میکرد نیز ناپاک میشد.
آنچه ممکن است متناقض به نظر برسد،یا متضاد، این است که خدا گفت اگر شخصی کاملاً از سر تا پا با جذام پوشیده شود، چنین شخصی باید پاک اعلام شود. ما در کتاب مقدس هیچ سابقهای از این اتفاق نداریم. با این حال، به ما یادآوری میشود که «هر آنچه پیشتر نوشته شده بود، برای تعلیم ما نوشته شد» (رومیان ۱۵: ۴) و «همه این چیزها به عنوان نمونه [یا نوع] برای آنها اتفاق افتاد، و برای هشدار ما نوشته شد» (۱ قرنتیان ۱۰: ۱۱). پس، از این دستورالعمل به ظاهر عجیب که خدا به اسرائیل داد، چه باید بیاموزیم؟
مهم نیست که یک شخص برای بانداژ، درمان یا پوشاندن جذام خود چه کاری انجام داده باشد تا دیگران ندانند، باز هم وجود داشت و بدتر میشد. در نهایت، فرد از آن یا عوارض مرتبط با آن میمرد. به همین ترتیب، مردم اغلب سعی میکنند گناه خود را پنهان یا سرپوش بگذارند، هر کاری که به ذهنشان میرسد انجام میدهند تا تصویر خود را بهبود بخشند، یا ممکن است گناه خود را انکار یا کماهمیت جلوه دهند. آنها ممکن است از «دروغهای مصلحتی» یا «گناهان کوچک» صحبت کنند، بگویند که «عمداً این کار را نکردهاند»، یا خود را با دیگرانی که شرورتر یا آشکارتر گناه میکنند مقایسه کنند. با این حال، هیچ یک از اینها گناه آنها را در برابر خدا از بین نمیبرد. آنها روزی باید با خدایی که کاملاً مقدس است روبرو شوند. یک «گناه کوچک» در چشمان او بدتر از هولوکاست است – که طی آن ۶ میلیون یهودی و ۵ میلیون نفر دیگر کشته شدند – یا رویدادهای مشابه در چشمان ما.
هنگامی که یک شخص کاملاً پوشیده از جذام بود، نمیتوانست آن را پنهان کند. وضعیت او کاملاً آشکار بود، و خدا گفت که او پاک است. این را میتوان به عنوان نوعی از گناهکاری دید که تمام تلاشهای بیهوده خود را برای انکار گناه خود یا خلاص شدن از آن با اعمال خود رها میکند – فردی که در توبه اعتراف میکند که گناهکاری گناهکار و مستحق جهنم است. چنین شخصی را، خدا در رحمت عظیم خود خواهد بخشید. او میتواند این کار را به حق انجام دهد به دلیل آنچه پسرش در مرگ بر صلیب در جلجتا انجام داده است. برای چنین شخصی، زندگی جدیدی آغاز شده است.
جذامی که کاملاً پوشیده از جذام بود و اکنون پاک اعلام شده بود، چه احساسی داشت؟ ما هیچ موردی برای ارجاع نداریم، اما نعمان و برخی از جذامیانی را که خداوند در طول سالهای خدمت خود بر روی زمین شفا داد، شکرگزار و پرستشکننده یا مشتاق پرستش میبینیم.
کاهن چه احساسی داشت؟ خدا به ما نمیگوید، اما میتوانیم درک کنیم که او ممکن است از راههای عجیب اما شگفتانگیز خدا شگفتزده شده باشد. جذامیان دیگر نیز ممکن است با تعجب نگاه کرده باشند، زیرا تمام تلاشهای آنها برای بهبود خود یا پنهان کردن وضعیتشان بدون تأثیر مثبت بود.
مهم نیست که مردم چه فکری در چنین موقعیتی کرده باشند، تفاوتی نمیکند، بنابراین خدا به ما نمیگوید که مردم چه فکری میکردند. کلام اوست که اهمیت دارد. وقتی او میگوید شخصی پاک است، این یک واقعیت است زیرا خدا سخن گفته است. احساسات، ایدهها و استدلالهای ما تفاوتی نمیکند؛ نمیتوان به آنها اعتماد کرد. آنها نمیتوانند آنچه را که خدا میگوید تغییر دهند. ما خوب است که به سادگی آنچه را که خدا میگوید بپذیریم، زیرا او خداست؛ و چون خداست، او حاکم است، و هر آنچه او میگوید یا انجام میدهد درست است. ما از آنچه او در ۱ یوحنا ۱: ۹ به ما میگوید شاد میشویم: «اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک سازد.»
پاسخ توسط یوجین پی. ودر، جونیور.