آغاز موعظه بالای کوه

متی 5:1-16·الهیات·۱۸ حمل ۱۴۰۳

۲۸۷ کلمات
مرتب‌سازی: جدیدترین
الهیات
2 حداقل زمان مطالعه

ویژگی ۱– نوامبر ۲۰۱۰ –مجله فیض و حقیقت

آغاز
موعظه بالای کوه

برکات– متی ۵: ۱-۱۲ NIV

«چون عیسی جمعیت را دید، به کوه بالا رفت و نشست. شاگردانش نزد او آمدند و او شروع به تعلیم دادن آنها کرد و گفت:

خوشا به حال فقیران در روح، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.»

خوشا به حال ماتم‌زدگان، زیرا ایشان تسلی خواهند یافت.»

خوشا به حال فروتنان، زیرا ایشان وارث زمین خواهند شد.»

خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا ایشان سیر خواهند شد.»

خوشا به حال رحیمان، زیرا ایشان رحمت خواهند دید.»

خوشا به حال پاک‌دلان، زیرا ایشان خدا را خواهند دید.»

خوشا به حال صلح‌کنندگان، زیرا ایشان پسران خدا خوانده خواهند شد.»

خوشا به حال آنان که به خاطر عدالت آزار می‌بینند، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است.»

خوشا به حال شما، هنگامی که مردم به خاطر من به شما توهین کنند، آزارتان دهند و به دروغ هر نوع بدی را علیه شما بگویند. شاد باشید و خوشحال، زیرا پاداش شما در آسمان عظیم است، زیرا به همین طریق پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار دادند.»

تشبیهات– متی ۵: ۱۳-۱۶ NIV

«شما نمک زمین هستید. اما اگر نمک شوری خود را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن را دوباره شور کرد؟ دیگر به هیچ دردی نمی‌خورد، جز اینکه بیرون انداخته شود و توسط مردم پایمال گردد.»

«شما نور جهان هستید. شهری که بر کوه قرار دارد، نمی‌تواند پنهان بماند. همچنین مردم چراغی را روشن نمی‌کنند و آن را زیر کاسه نمی‌گذارند. بلکه آن را بر پایه آن می‌گذارند و به همه در خانه نور می‌دهد. به همین طریق، بگذارید نور شما در برابر مردم بدرخشد، تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، ستایش کنند.»