جولای/آگوست ۲۰۱۶ —مجله فیض و حقیقت
حملکنندۀ بار ما
ما به خداوند اعتماد کردهایم به عنوان حملکنندۀ گناهانمان و قدرت او را در برداشتن بار گناه از روحهای سنگینبارمان اثبات کردهایم، اما آیا میدانیم که او میخواهد ما به همان اندازه به او اعتماد کنیم و او را به طور کامل به عنوان حملکنندۀ بارمان اثبات کنیم؟ حملکنندۀ بار بودن خدمتی از محبت اوست که به طور مداوم در جریان است. او منتظر نمیماند تا بار ما آنقدر سنگین شود که زیر آن بیفتیم؛ او هر وزن کوچکی را که بر ذهن ما انباشته میشود، احساس میکند. مشکلات و اضطرابهایی که هر روز تجربه میکنیم، باری را تشکیل میدهند که عیسی حمل میکند. او ضعف ما را میشناسد و احساس میکند، زیرا «با احساس ضعفهای ما لمس شده است» (عبرانیان ۴: ۱۵ KJV ). بنابراین، در قدرت شفقت الهی، خم میشود تا وزن علایق ما را بر دوش خود بگیرد.
او هر روز بار ما را حمل میکند،با این حال او به ما فرمان میدهد که بار خود را بر او بیفکنیم (مزمور ۵۵: ۲۲). چرا؟ به این دلیل که اگر ما همچنان بستۀ نگرانی خود را در آغوش بگیریم، داشتن حملکنندۀ بار در کنارمان هیچ فایدهای ندارد. با این حال، باید مراقب باشیم که «بار خود را بر خداوند بیفکنیم» فقط در شرایط پریشانی شدید نباشد. حملکنندۀ بار بزرگ ما میخواهد که ما تمام چیزهای کوچکی را که ما را گیج میکند، آشفته میکند، یا لذت ما را از صلح او خدشهدار میکند، بر او بیفکنیم. اگر از امتیاز استقبال از خداوند عیسی در تمام روشناییها و سایههای زندگی روزمرۀ خود استفاده کنیم، به طور مبارکی از این واقعیت آگاه خواهیم شد که او «هر روز بار ما را حمل میکند.» چشمان ما باز خواهد شد تا بسیاری از محبتها و پاسخهای او به دعاهایمان را ببینیم که در غیر این صورت متوجه نمیشدیم. باشد که به او اجازه دهیم ما را به این شادی هدایت کند.
«متبارک باد خداوند، که هر روز بار ما را حمل میکند» (مزمور ۶۸: ۱۹ NASB).
توسط ج. م. گ. (اقتباس شده از نسخۀ گذشتهای از خداوند نزدیک است،قفسۀ کتاب مؤمنان کانادا.)
