خداوند به خداوند من گفت
عصر بخیر، آیا می‌توانیم در دعا به خداوند نگاه کنیم؟ خدای مبارک ما و پدر ما، امشب تو را برای کلامت شکر می‌کنیم. تو را شکر می‌کنیم که کلامت را با میل و رغبت به ما دادی تا تو را بشناسیم، زیرا آرزوی بزرگ تو این است که ما در بهشت با تو باشیم. زیرا تو ما را اینقدر دوست داری. پس ما را یاری کن تا کلامت را باز کنیم. این را به نام پسرت، خداوند عیسی، می‌خواهیم. آمین.
پس امشب می‌خواهم به لوقا باب ۲۰، لوقا باب ۲۰، و از آیه ۴۱ نگاه کنم. لوقا ۲۰ و ۴۱. اکنون در بخش قبلی این باب، کاتبان، فریسیان، کاهنان اعظم، بزرگان، از آیه اول، همه علیه خداوند عیسی آمده بودند و سعی کرده بودند او را در کلامش به دام بیندازند. حتی در آیه ۲۰، مردانی را استخدام کردند، حتی در آیه ۲۰، برخی را استخدام کردند تا بیایند و او را در کلامش به دام بیندازند. سپس صدوقیان آمدند و سعی کردند او را با سؤالشان در مورد شوهران متعدد یک زن به دام بیندازند. و او همه آنها را ساکت کرد، این نکته است. و کاتبان در آیه ۳۹ گفتند: «استاد، خوب گفتی.» اما آنها به او ایمان نداشتند. آنها فقط فکر می‌کردند که پاسخ او به صدوقیان خوب بود. اما هیچ کس بعد از آن چیزی از او نپرسید. پس این، به یاد داشته باشید، این آخرین هفته زندگی اوست، آخرین چند روز، آخرین چند روز زندگی او. و آنچه او اکنون به این رهبران مذهبی خواهد گفت، چیزی است که آخرین فرصت آنها برای شنیدن آن خواهد بود.
در آیه ۴۱، او به آنها گفت،
چگونه می‌گویند که مسیح پسر داوود است؟ و داوود خود در کتاب مزامیر می‌گوید: خداوند به خداوند من گفت: بر دست راست من بنشین تا دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم. پس داوود او را خداوند می‌خواند، پس چگونه او پسر اوست؟
پس مردم مذهبی، مردم یهود، فرصت خود را داشتند. او قبلاً به آنها گفته بود که کیست، اما این آخرین فرصت آنهاست. این قدرتمند است. اگر یهودی بودید، این نقل قول را از مزمور ۱۱۰ و آیه اول می‌دانستید. شما آن را می‌دانستید. شما آن آیه را می‌دانستید، شما آن مزمور را می‌دانستید، شما می‌دانستید که این یک مزمور مسیحایی است. یهودیان می‌دانستند که مسیحایی است، و با این حال آنها کتاب مقدس را می‌خواندند اما هرگز آنچه را که کتاب مقدس می‌گفت نمی‌دیدند. ما می‌خواهیم بسیار مراقب باشیم که کتاب مقدس را نخوانیم و پیام کتاب مقدس را نشنویم. چند نفر هستند که کتاب مقدس را می‌خوانند و پیام کتاب مقدس را از دست می‌دهند؟ و پیام کتاب مقدس این است که عیسی مسیح خداست و او انسان است. او بنیاد روح‌های انسان‌هاست.
پس در متی ۱۶:۳ به یاد می‌آورم که خداوند عیسی از شاگردانش پرسید: «مردم می‌گویند من، پسر انسان، کیستم؟» و البته، درست مانند امروز، انواع افکار در مورد اینکه عیسی کیست وجود دارد. هر دینی می‌خواهد عیسی را به نوعی در بر گیرد. در واقع، هفته گذشته با یک مرد حرفه‌ای، مرد برجسته، نمی‌گویم کی بود، بودم، و او نام خدا را آنقدر زیاد استفاده کرد که از او پرسیدم چه دینی دارد. او می‌گوید: «خب، من مسلمانم.» و من چیزی نگفتم زیرا در این محیط مناسب نبود که من شروع به موعظه برای او کنم. اما من چیزی نگفتم، فقط به او نگاه کردم. و او گفت: «اما، می‌دانید، راه‌های زیادی به سوی خدا وجود دارد.» و من هنوز چیزی نگفتم. پس حدس می‌زنم او احساس ناراحتی کرد و سرانجام گفت: «و من به عیسی ایمان دارم.» خب، بسیار خوب، پس همه به عیسی ایمان دارند، اما این عیسی کتاب مقدس نیست، این عیسی دیگری است همانطور که در دوم قرنتیان، فکر می‌کنم باب ۱۱، بیان شده است. و بنابراین اینجا خداوند از شاگردانش پرسید: «چه می‌شنوید؟» خب، آنها چیزهای زیادی شنیدند. او گفت: «بعضی مردم می‌گویند تو یحیی تعمیددهنده هستی، دیگران الیاس.» این آیه ۱۴ از متی ۱۶ است. «و دیگران ارمیا یا یکی از انبیا.» سپس خداوند عیسی این را گفت: «اما شما می‌گویید من کیستم؟» و این واقعاً سؤالی است که واقعاً به آنچه در لوقا ۲۰:۴۱ می‌یابیم باز می‌گردد. این همان چیزی است که خداوند می‌پرسد: «شما می‌گویید من کیستم؟» و من به شما یک کتاب مقدس را نشان خواهم داد، او به آنها می‌گوید: «من به شما یک کتاب مقدس را نشان خواهم داد که می‌گوید من کیستم. اکنون آیا به آن ایمان خواهید آورد؟ این آخرین فرصت شماست. آیا به کتاب مقدس ایمان خواهید آورد؟»
پس او آن مزمور را به آنها داد، همانطور که گفتم، آنها با آن بسیار آشنا بودند. بیایید فقط به آن نگاه کنیم. و بنابراین این یک مزمور داوود است. در عنوان آن چنین آمده است، و عناوین، به هر حال، الهام گرفته شده‌اند. وقتی در کتاب مقدس خود می‌خوانید و قبل از شروع مزمور عنوانی دارد، آن الهام گرفته شده است درست مانند بقیه کتاب مقدس. پس این یک مزمور داوود است، و داوود در مزمور گفت، او می‌گوید: «خداوند به خداوند من گفت.» اکنون اولین خداوند یهوه است، پس یهوه به خداوند من گفت. دومی ادونای است. پس یهوه به ادونای گفت. پس یهوه خدا آشکارا یهوه خداست، خدای همه بشر. و ادونای، به معنای خداوند است. او خداوند است. و داوود گفت که یهوه به خداوند من گفت. اکنون همه یهودیان معتقد بودند که این یک مزمور مسیحایی است و مسیح از نسل داوود خواهد بود زیرا این همان چیزی بود که در کتاب مقدس وعده داده شده بود. او پسر داوود خواهد بود. و البته او بود، خداوند عیسی پسر داوود است. خویشاوندی خونی او از طریق مریم و حق او برای حکومت به عنوان پادشاه از طریق یوسف در متی باب ۱، مریم، و لوقا باب ۳، شجره‌نامه‌ها در آنجا بود. پس اینجا خداوند، او پسر داوود است، اما او همچنین خداوند داوود نامیده می‌شود. اکنون این بسیار چالش‌برانگیز است و آنها هرگز متوجه نشدند، آنها هرگز این را آشکارا هنگام خواندن کتاب مقدس درک نکردند. و این، پس خداوند، او آن را به ذهن آنها می‌آورد و می‌گوید: «چگونه است که داوود، اگر مسیح پسر داوود است، چگونه است که او او را خداوند می‌خواند؟» وای، چه چالشی. می‌بینید، این کل مسئله با شخص خداوند عیسی است. او خداست و او انسان است. و ما در مکاشفه ۲۲ می‌خوانیم، خداوند عیسی صحبت می‌کند، او می‌گوید: «من ریشه و نسل داوود هستم.» به عبارت دیگر، قبل از داوود یا قبل از ابراهیم، من هستم. او خدای ابدی است. و پطرس به سؤال در متی ۱۶ پاسخ داده بود: «تو مسیح، پسر خدای زنده هستی.» پس تو کسی هستی که در مقام مسیح، مسح شده، پادشاه مسح شده، نبی مسح شده، کاهن مسح شده هستی. تو در آن مقام مسیح هستی، اما تو به عنوان شخص خود، پسر خدای زنده هستی. و این یک موقعیت نیست. پسر خدای زنده، اگر در یوحنا ۳:۱۸ نگاه کنید،
هر که به او، به خداوند عیسی، پسر خدا، ایمان آورد، محکوم نمی‌شود، اما هر که ایمان نیاورد، از قبل محکوم شده است، زیرا او ایمان نیاورده است، گوش کنید، او به نام یگانه پسر خدا ایمان نیاورده است.
می‌بینید، پسر خدا یک عنوان نیست، این نام اوست. این نام ابدی اوست. به همین دلیل است که وقتی مردم تعمید می‌گیرند، به نام، مفرد، پدر، پسر و روح‌القدس تعمید می‌گیرند. نام پدر، پدر است، نام پسر، پسر است، نام روح‌القدس، روح‌القدس است. نام پدر، پسر و روح‌القدس.
و بنابراین برمی‌گردیم به لوقا ۲۰:۴۲، پس داوود می‌گوید: «یهوه به خداوند من، ادونای، گفت: بر دست راست من بنشین تا همه دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم.» خب، البته، این نبوتی است. و داوود در روح صحبت می‌کند. خب، خداوند داوود هنوز متولد نشده بود، اما خدا از طریق داوود آمدن خداوند عیسی را پیش‌بینی می‌کند. و او می‌گوید: «بر دست راست من بنشین.» اکنون، این چه زمانی اتفاق افتاد؟ خب، ما پاسخ را در اعمال رسولان باب ۲ داریم، زیرا وقتی پطرس در روز پنطیکاست پس از مرگ خداوند، دفن او، رستاخیز او، صعود او به جلال، موعظه کرد، و او روح‌القدس را برای تشکیل کلیسا می‌فرستد، و او در اعمال رسولان باب ۲ و آیه ۳۴ می‌گوید،
زیرا داوود به آسمان صعود نکرده است: اما او خود می‌گوید: خداوند به خداوند من گفت: بر دست راست من بنشین، تا همه دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم.
اکنون گوش کنید، بنابراین، پطرس صحبت می‌کند،
پس تمام خاندان اسرائیل با اطمینان بدانند که خدا همان عیسی را که شما مصلوب کردید، هم خداوند و هم مسیح ساخته است.
او خداوند همه است، و او آن مقام نبی، کاهن و پادشاه را به عهده گرفته است. هللویا! و بنابراین پطرس تشخیص می‌دهد که این در مورد خداوند عیسی مسیح، پسر داوود، و در عین حال خداوند داوود صحبت می‌کند. اکنون چگونه او بر دست راست خدا نشسته است؟ خب، مزمور به ما نمی‌گوید، فقط به ما می‌گوید که او بر دست راست خدا خواهد نشست. این پس از رد شدن اوست، پس از اینکه این مرد کامل، مقدس، بی‌عیب، این بره، بره خدا شد، برای گناهان ما مرد، و او توسط پدر جلال یافت، به آسمان بازگردانده شد، در آن مکان نزدیکی بر دست راست خدا نشست. هللویا! او اکنون آنجا نشسته است. اما او چه می‌کند؟ او منتظر است. اکنون مدت زیادی است که او آنجا نشسته است، اما می‌دانید کتاب مقدس در مکاشفه ۱ چه می‌گوید، آن را در عبارتی که یوحنا هنگام حضور در جزیره پاتموس استفاده می‌کند توضیح می‌دهد، و او در مکاشفه ۱ و آیه ۹ می‌گوید،
من یوحنا، که برادر شما نیز هستم، و شریک در مصیبت، و گوش کنید، در پادشاهی و صبر عیسی مسیح.
من یوحنا، که برادر شما نیز هستم، شریک در مصیبت، و در پادشاهی و صبر عیسی مسیح. این دقیقاً همان چیزی است که اکنون اتفاق می‌افتد. این پادشاهی و صبر عیسی مسیح است. او مردی در آسمان است، او مردی در جلال است. او صبورانه این ۲۰۰۰ سال را منتظر بوده است. می‌بینید، او به شاگردان گفت وقتی از او پرسیدند چه زمانی خواهد آمد، او می‌گوید: «این در دستان پدر است.» پس او منتظر است تا پدر، به عنوان مرد کامل، همیشه در اطاعت از پدر، تسلیم اراده او، تا زمانی که پدر بگوید وقت آن است، وقتی آخرین روح نجات یابد، آخرین عضو بدن مسیح، کلیسا، آورده شود، و سپس او دوباره خواهد آمد. خداوند عیسی دوباره خواهد آمد. او همه دشمنانش را زیر پای خود قرار خواهد داد. او فاتح است. او خداوند همه است، و روزی هر زانویی در برابر او خم خواهد شد. و آن دوره مصیبت راه را برای او آماده می‌کند، حاکمیت او را در این جهان اعلام می‌کند. اکنون، چقدر مهم است پادشاهی و صبر عیسی مسیح. ما در پادشاهی او هستیم. اگر ایماندار هستید، در پادشاهی عیسی مسیح هستید. اکنون این یک پادشاهی صبر است. و بنابراین مصیبتی که یوحنا در مورد آن صحبت کرد در مصیبتی که او اکنون در آن بود، همه بخشی از صبر اوست، منتظر ماندن تا زمانی که خداوند همه دشمنانش را زیر پای خود قرار دهد.
و پطرس نیز به ما می‌گوید، من دوباره به اعمال رسولان برمی‌گردم، زیرا به یاد می‌آورم که می‌خواهیم درک درستی از خداوند عیسی در جلال اکنون داشته باشیم. در آیه ۲۸ از اعمال رسولان باب ۲، این در مورد خداوند عیسی و صعود او به جلال صحبت می‌کند،
تو راه‌های زندگی را به من شناسانده‌ای؛ تو مرا از شادی با روی خود پر خواهی ساخت.
این از مزمور ۱۶ است. و من آن را در مزمور ۱۶ می‌خوانم زیرا بیان بیشتری به شادی خداوند در حال حاضر می‌دهد. مزمور ۱۶ و آیه ۱۱،
تو راه زندگی را به من نشان خواهی داد: در حضور تو کمال شادی است؛ در دست راست تو لذت‌ها تا ابد است.
این مزمور ۱۶:۱۱ بود. پس او اکنون مرد شادی و جلال است، خداوند عیسی، اما او صبورانه منتظر است تا بیاید و حاکمیت خود را بر تمام این جهان اعلام کند. و ما می‌گوییم: «بیا، خداوند عیسی.» ما می‌خواهیم این مصلوب شده، کسی که جهان تاج خار به او داد، ما می‌خواهیم این یکی در این جهان متعال شود و تاج جلال را داشته باشد، تا بسیاری از دیهیم‌ها را که بر سر او خواهد بود، همانطور که در مکاشفه باب ۱۹ می‌خوانیم، به اشتراک بگذارد.
پس او می‌گوید، خداوند سپس از این یهودیان می‌پرسد، او اکنون آنها را به چالش می‌کشد: «چگونه است که در روح، داوود مسیح را خداوند، ادونای، می‌خواند، اگر او پسر اوست؟ چگونه می‌تواند هم پسر او و هم خداوند او باشد؟» و همانطور که گفتیم، خداوند عیسی گفت که او ریشه است، عیسی ریشه داوود و نسل داوود است. بله، او خداوند است و او خداست. او خداست، او خداوند است. و او، توسط توما کنار هم قرار گرفت، «خداوند من و خدای من.» و این اعتراف هر مسیحی است، «خداوند من و خدای من.»
پس سپس آیه ۴۴، خداوند ادامه می‌دهد،
پس داوود او را خداوند می‌خواند، پس چگونه او پسر اوست؟
پس این، اینجاست، «شما می‌گویید من کیستم؟» این همان چیزی است که خداوند در برابر این مردان قرار می‌دهد. «شما می‌گویید من کیستم؟» و می‌دانید آنها چه می‌کنند؟ آنها هیچ پاسخی نمی‌دهند. و در سایر قسمت‌ها مانند متی ۲۲ آمده است که آنها جرأت نکردند دیگر سؤالی از او بپرسند. او دشمنانش را ساکت کرده بود. او شهادت روشنی از جایگاه متعالی خود اکنون در آسمان به آنها داده بود. و راهی که او به آن جایگاه متعالی رسید از طریق رنج‌های صلیب بود، از طریق اطاعت او تا مرگ، حتی مرگ صلیب. به همین دلیل خدا او را بسیار متعال کرده است، تا آن مرد در جلال، مرد پیروزی بزرگ باشد. او گناه را فتح کرده است، مرگ را فتح کرده است، شیطان را فتح کرده است، و به لطف، او قلب من و قلب شما را فتح کرده است اگر ایماندار هستید. او ما را برای خود برده است. چه خداوند پرجلالی داریم.
و سپس فقط برای پایان دادن، خداوند ادامه می‌دهد و واقعاً بی‌اعتقادی و ماهیت مذهبی جنایتکارانه را آشکار می‌کند، زیرا مذهبی بودن و بدون ایمان به خدا جنایتکارانه است. جمع‌آوری پول، داشتن موقعیت قدرت و نداشتن ایمان. و او می‌گوید، و این آیه ۴۶ است،
از کاتبان برحذر باشید، که دوست دارند در لباس‌های بلند راه بروند، و سلام‌ها را در بازار دوست دارند، و بالاترین جایگاه‌ها را در کنیسه‌ها، و اتاق‌های اصلی را در جشن‌ها؛ که خانه‌های بیوه‌زنان را می‌بلعند، و برای نمایش دعاهای طولانی می‌کنند: همان‌ها محکومیت بیشتری خواهند یافت.
یا محکومیت بیشتر. گوش کنید، هرچه نور بیشتری داشته باشیم، مسئولیت‌پذیری بیشتری داریم. وقتی نام عیسی مسیح را به عنوان خداوند می‌نامیم، هیچ مسئولیت‌پذیری بزرگتری از ادعای او به عنوان خداوند وجود ندارد. باشد که در خوبی و فیض خداوند عیسی مسیح راه برویم. باشد که با فیض تقویت شویم تا شرافتمندانه زندگی کنیم و او را آنطور که باید خدمت کنیم، منتظر آن ندای قریب‌الوقوع باشیم که او ما را به سوی خود در جلال می‌خواند، با فریاد، با شیپور خدا، مردگان در مسیح ابتدا برخواهند خاست. ما که زنده و باقی مانده‌ایم، ربوده خواهیم شد و در یک لحظه تغییر خواهیم یافت. تمام جلال و ستایش بر خداوند برخاسته ما. آمین.
خدای مبارک، تو را برای پسرت شکر می‌کنیم. خداوند عیسی مبارک، ما آنقدر شگفت‌زده‌ایم که شخص تو چقدر بزرگ است و صبر تو با این مردان وقتی زنده بودی. چقدر با آنها صبور بودی، فرصت‌های زیادی به آنها دادی. و اکنون، پادشاهی و صبر خداوند عیسی همانطور که ما منتظریم، خداوند. و اگر آزار و اذیت می‌کشیم، پس به ما فیض بده تا از آن عبور کنیم و تو را تکریم کنیم. اما ما می‌دانیم که تو منتظری تا آخرین دشمنت زیر پاهایت قرار گیرد و تو در این جهان به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان اعلام شوی. چقدر مشتاقانه منتظر آن لحظه هستیم، خداوند مبارک، به نام شایسته تو. آمین. آمین.
