مجموعه– اکتوبر ۲۰۲۳ –مجله فیض و حقیقت
شخصیتهای کتاب مقدس
برداشتهایی از عهد عتیق،قسمت ۷
موسی جایگاهی نزد خدا مییابد
«اینک، جایی نزد من است و تو بر صخره خواهی ایستاد.» — خروج ۳۳:۲۱ NKJV
جایگاهی نزدیک خدا
به نظر میرسد که مردم در روزگار ما کمتر و کمتر برای یکدیگر وقت دارند. اغلب اوقات، کودکان یا کودکان متولد نشده مورد علاقه نیستند، جوانان در یافتن جایگاه خود در جامعه مشکل دارند و تعداد فزایندهای از سالمندان در شرایط دشوار زندگی میکنند. ما به یاد این کلمات میافتیم: «برای آنها در مهمانخانه جایی نبود» (لوقا ۲:۷). اگرچه نباید اینگونه باشد، حتی ما ایمانداران نیز ممکن است همین نگرش اشتباه را نشان دهیم و به شیوهای دنیوی با کودکان، جوانان یا سالمندان رفتار کنیم. بنابراین باید از خود بپرسیم که آیا واقعاً در زندگی خود برای همایمانانمان جا داریم یا خیر. کلام خدا به ما دستور میدهد که «یکدیگر را بپذیرید، همانطور که مسیح نیز ما را پذیرفت، برای جلال خدا» (رومیان ۱۵:۷).
این یک برکت بزرگ است که بدانیم خدا برای ما جایگاهی دارد. خدا واقعاً میخواست موسی این را بداند و به او گفت: «اینک، جایی نزد من است» (خروج ۳۳:۲۱ KJV). در حضور خدا آرامش و سکوت، محافظت از خطرات و امنیت ابدی وجود دارد. در حالی که ممکن است به نوعی درد وجود داشته باشد، هیچ شری نمیتواند واقعاً به ما آسیب برساند وقتی که به او نزدیک هستیم. انسان طبیعی این جایگاه را نزد خدا نمیشناسد، زیرا او به خدا پشت کرده و از حضور او خارج شده است.
چشمان ما باید باز شود تا این مکان را ببینیم، که تنها با ایمان ممکن است؛ درک روحانی ما باید روشن شود. آنگاه ما کارهای بزرگی را که خدا برای گناهکاران انجام داده است، درک خواهیم کرد تا ما را نجات دهد و به حضور خود بیاورد، و ما به خود خدا پناه خواهیم برد (افسسیان ۱:۱۸، ۴:۱۸ را در نظر بگیرید).
صخره اعصار
این یک فکر شگفتانگیز است که خدا این مکان امن را برای ما آماده کرده است. ما هیچ حقی بر آن نداشتیم، زیرا فرزندان غضب بودیم و نمیتوانستیم به حضور مقدس خدا بیاییم. خدا چگونه این مکان را نزدیک خود آماده کرد؟ او این کار را با گذاشتن یک بنیاد محکم در کار تمام شده خداوند عیسی بر صلیب جلجتا انجام داد. این به ما امکان میدهد که از طریق ایمان، در برابر او بایستیم.
جایگاه ما در نزد خدا توسط مسیح آماده شده است. این دقیقاً همان چیزی است که ما در بخش دوم آیه آغازین خود به صورت نمادین میبینیم: «تو بر صخره خواهی ایستاد» (خروج ۳۳:۲۱ NKJV). همانطور که به موسی جایگاهی بر صخره نشان داده شد، ما نیز در مسیح، صخره اعصار، بنیادی محکم یافتهایم. او صخرهای است که به انسان فانی – به فرزندان خاک – زمینی محکم ارائه میدهد. مسیح کسی است که ایمان ما میتواند بر او بنا شود، هم به صورت شخصی و هم جمعی، زیرا کلیسای خدای زنده بر این سنگ برگزیده بنا شده است. وقتی با ایمان به او میآییم، زندگی جدید و فسادناپذیری دریافت میکنیم، و به عنوان سنگهای زنده، با هم خانهای روحانی بنا میشویم (متی ۱۶:۱۶-۱۸، ۲۱:۴۲؛ افسسیان ۲:۲۰-۲۲؛ ۱ پطرس ۲:۴-۶). صخره تنها مکان امن برای موسی بود، زیرا در غیر این صورت او توسط جلال خدا بلعیده میشد.
کتاب مقدس درسهای مهمی درباره خدا به عنوان صخره به ما میآموزد. در تثنیه ۳۲، موسی بارها درباره خدا به عنوان صخره قوم خود سخن گفت: او صخره نجات آنها، صخرهای بود که آنها را به وجود آورد و پدر آنها بود (آیات ۴، ۱۵، ۱۸، ۳۰-۳۱). این تصویر اغلب در مزامیر نیز استفاده میشود. خدا صخرهای بود که داوود به او اعتماد داشت و او را به عنوان خدای نجات خود برکت داد (مزمور ۱۸:۲، ۳۱، ۴۶). داوود در زمان مشکلات در او مکانی امن یافت: «در جایگاه پنهان خیمه خود مرا پنهان خواهد کرد؛ مرا بر صخرهای بلند خواهد گذاشت» (۲۷:۵). مزمور ۳۱:۲-۳، ۴۰:۲ و ۶۱:۲-۴ نیز درباره این مکان پناهگاه بر صخره سخن میگویند.
واضح است که همه این آیات به خدا به عنوان صخره اشاره دارند، جایی که داوود امنیت و ایمنی یافت. ایماندار عهد جدید نیز همین جایگاه را دارد. ما به عنوان مسیحیان از طریق خداوند عیسی مسیح در خدا آرام میگیریم. امنیت ابدی ما بر کار تمام شده مسیح بنا شده است، و مسیح نیز صخرهای است که کلیسا اکنون بر آن بنا میشود.
در شکاف صخره
اما این به اینجا ختم نمیشود، زیرا به موسی نه تنها جایگاهی بر صخره، بلکه حتی در صخره نیز داده شد. خدا به موسی گفت: «و چنین خواهد شد، هنگامی که جلال من میگذرد، تو را در شکاف صخره خواهم گذاشت و با دست خود تو را خواهم پوشاند تا زمانی که من میگذرم» (خروج ۳۳:۲۲). خدا موسی را در شکاف صخره گذاشت و او را با دست خود پوشاند. این تصویری زیبا از جایگاه ما «در مسیح» است، و این خداست که این جایگاه را به ما عطا میکند (۱ قرنتیان ۱:۳۰-۳۱؛ ۲ قرنتیان ۱:۲۱-۲۲).
ما به عنوان ایمانداران دیگر در انسان اول، آدم، دیده نمیشویم. همانطور که موسی در شکاف صخره قرار داده شد، ما نیز با مسیح متحد شدهایم. به این ترتیب ما جایگاه امنیت کامل را در برابر خدا یافتهایم. همه اینها کار خداست – «تو را در شکاف خواهم گذاشت» (خروج ۳۳:۲۲). پولس گفت: «خدا، که در رحمت غنی است، به خاطر محبت عظیمی که با آن ما را دوست داشت... ما را با مسیح زنده کرد (به فیض نجات یافتهاید)، و ما را با هم برخیزانید، و ما را با هم در جایگاههای آسمانی در مسیح عیسی نشاند... به فیض از طریق ایمان نجات یافتهاید... این هدیه خداست... زیرا ما صنایع او هستیم، در مسیح عیسی برای کارهای نیکو آفریده شدهایم» (افسسیان ۲:۴-۶، ۸، ۱۰). این فیض آزاد و حاکم اوست، همانطور که در مسیح آشکار شده است.
همچنین میخواهم اشاره کنم که صخره شکافته نه تنها پناهگاه و امنیت فراهم میکرد، بلکه آب را نیز در طول سفر قوم خدا در بیابان (خروج ۱۷:۶؛ اعداد ۲۰:۷-۱۱) برای آنها فراهم میکرد. اسرائیلیان «از آن صخره روحانی که به دنبال آنها میآمد نوشیدند، و آن صخره مسیح بود» (۱ قرنتیان ۱۰:۴). رودی از آب از صخره جاری شد تا تشنگی آنها را برطرف کند. این نمادی از جریانهای آب زنده است که روح از بالا فرو ریخت (اشعیا ۴۴:۳). مسیح صخرهای است که با عصای داوری خدا ضربه خورد. رنجهای او و مرگ کفارهای او چشمهای بیکران از برکت را برای ما گشود (یوحنا ۴:۱۰-۱۴، ۷:۳۷-۳۹؛ اعمال ۲:۱۷-۱۸؛ ۱ قرنتیان ۱۲:۱۳).
یک مکان سکونت الهی
درس مهم خروج ۳۳:۲۱ این است که در حضور خدا، مکانی برای پناهگاه وجود دارد، مکانی نزدیک خدا. این مکانی است که خدا برای این منظور داده است. کلمه عبری برای «مکان» در این آیه در عهد عتیق بسیار رایج است. در کتاب تثنیه از آن برای تعیین مکان پرستش استفاده میشود که اسرائیل باید در سرزمین موعود خداوند را جستجو میکرد. در این مکان، که خداوند انتخاب میکرد، مردم برای ملاقات با او میآمدند و در حضور او شادی میکردند. ما نیز مکانی برای ملاقات داریم که خدا به ما داده است، زیرا آرزوی او این است که ما در اطراف پسر محبوبش ملاقات کنیم. مسیح مرکز پرستش ماست، و ما از طریق او به خدا میآییم، پدر را در روح و حقیقت پرستش میکنیم و در حضور او شادی میکنیم.
ما به عنوان مسیحیان، امید مبارکی نیز داریم که خدا به ما جایگاهی در جلال خود عطا خواهد کرد (رومیان ۵:۲؛ ۱ تسالونیکیان ۲:۱۲). خدا مکانی برای ما در نزد خود آماده کرده است. او «پیش از بنیاد عالم [و]... ما را به فرزندی از طریق عیسی مسیح برای خود پیشتعیین کرد» (افسسیان ۱:۴-۶). مسیح این جایگاه را با کار رستگاری خود برای ما به دست آورد. او سر آسمانی ما و نماینده ما در جلال است، زیرا خدا ما را در محبوب پذیرفته است. این جایگاه کنونی ما در مسیح است که با ایمان تحقق یافته است.
وقتی به جلالی که هنوز در راه است فکر میکنیم، به مکانی نیز فکر میکنیم که خداوند عیسی برای ما در خانه پدر آماده کرده است. در آن خانه آسمانی «خانههای بسیاری» وجود دارد، همانطور که او به شاگردانش در یوحنا ۱۴:۲ گفت. وقتی کار خود را بر روی زمین به پایان رساند، به نزد پدر بازگشت. بنابراین، او راه را برای ما به آسمان گشود و وعده داد: «اگر بروم و مکانی برای شما آماده کنم، دوباره میآیم و شما را نزد خود میبرم؛ تا جایی که من هستم، شما نیز باشید» (آیه ۳).
«اینک، جایی نزد من است» – دامنه این کلمات چقدر وسیع است! آنها از جایگاه ما در مسیح در برابر خدا سخن میگویند، مکانی از امنیت و ایمنی کامل. همچنین، آنها از جایگاه ما در حضور خدا در اینجا بر روی زمین سخن میگویند، مکانی که او انتخاب کرد تا نام خود را در آن ساکن کند. سرانجام، آنها به امید آسمانی ما اشاره دارند: مکانی برای ما در خانه پدر آماده شده است، جایی که ما از آرامش ابدی لذت خواهیم برد.
توسط هوگو بوتر (اقتباس شده)
صخره اعصار، برای من شکافته شده،
فیض مرا در تو پنهان کرده است،جایی که آب و خون،از پهلوی شکافته تو جاری شد،درمان دوگانه گناه است،
پاک کننده از گناه و قدرت آن.—آگوستوس تاپلادی (۱۷۴۰–۱۷۷۸)
ماه آینده منتظر قسمت ۸ این مجموعه باشید.