توسط: ای.اس.ان.
«بر این چیزها تفکر کن؛ خود را کاملاً وقف آنها کن؛ تا پیشرفت تو بر همه آشکار شود» (اول تیموتائوس ۴:۱۵).
ما در خواندن و شنیدن، با تفکر نکردن، اندیشیدن و ذخیره نکردن حقیقتی که ممکن است دریافت کرده باشیم و در آن زمان احساس کرده باشیم که برای ما قابل اجراست، به طور قابل توجهی ضرر میکنیم. مورچه به عنوان نمونهای از کسی که برای زمستان آماده میشود، پیش روی ما قرار داده شده است. ما میبینیم که خدا برای ما تدارکاتی برای زمانهای دلگیر که ممکن است فرا رسد، فراهم میکند، اما به جای اینکه مانند مورچه باشیم، وقتی زمستان میآید، نیاز «مانند مردی مسلح» بر ما هجوم میآورد. نه تنها شرایط سخت مانند زمستانی سرد است، بلکه ما غذایی برای تقویت، تسلی و گرم نگه داشتن خود نداریم، و همه اینها به این دلیل است که ما مشغول کارهای بسیاری بودهایم و از نشستن در پای او و تفکر بر کلام او غفلت کردهایم.
من معتقدم روح، وقتی حقیقتی را درک میکند، باید بگوید، روزی به این نیاز خواهم داشت؛ بگذارید اکنون ببینم چگونه با من سازگار است و آیا آن را از خدا دارم. به عبارت دیگر، آیا آن را به همان اندازه که هر دارایی مادی دیگری را که به دست آوردهام، از آن خود کردهام؟
دریافت بدون تأمل، در نهایت روح را بیشتر بیثمر میکند، صرفاً به این دلیل که اگر متوجه شوید که جذابیت سطحی داشته اما هیچ استفاده یا فایده پایداری برای شما نداشته است، قدردانی خود را از هر چیزی از دست خواهید داد. یک حیوان پاک باید نشخوارکننده نیز باشد! تنها تغذیه خوب کافی نیست؛ «نشخوار کردن» باید به دنبال آن باشد.
بر هر آنچه از کلام خدا میشنوید یا میآموزید، تفکر کنید و کاربرد واقعی آن را برای خود بیابید؛ آنچه را که واقعاً میآموزید، هرگز فراموش نمیکنید و به شما کمک میکند تا برای خداوند ما زندگی کنید تا زمانی که او بیاید.
باشد که خداوند از این شماره از ***
