قلب مردم واقعاً همه یکسان است – عموماً خودخواه و فرصتطلب.
ارمیا پاسخ میدهد پرسشهای بزرگ زندگی
خداوند فرمود: «پیش از آنکه تو را در رحم مادرت سرشت، تو را میشناختم و پیش از تولدت، تو را وقف خود ساختم و تو را برای پیامبری قومها برگزیدم» (ارمیا ۱:۵ NKJV ). اگرچه خداوند این کلمات را مستقیماً به ارمیا گفت، ما میتوانیم آنها را امروز نیز در زندگی خود به کار ببریم. توجه کنید که چگونه آنها به چهار سؤال اساسی مشترک برای همه بشریت در هر زمان پاسخ میدهند.
«من تو را سرشتم.»
این به سؤال «من کیستم؟» پاسخ میدهد. من که توسط خدا با فردیت و شخصیت سرشته شدهام، میتوانم کلمات مزمورنویس را تکرار کنم: «تو مرا به طرز شگفتانگیزی آفریدی» (مزمور ۱۳۹:۱۴). چون من مجموعهای تصادفی از مولکولها نیستم، بلکه انسانی هستم که به صورت خدا آفریده شدهام، میتوانم شاد باشم که او مرا برای خشنودی خود ساخته است.
«من تو را میشناختم.»
این به سؤال «چه کسی اهمیت میدهد؟» پاسخ میدهد. خدا اهمیت میدهد! او از همه ضعفها و غمهای ما آگاه است. او همچنین عمق و فساد گناه ما را میداند. او حتی جهل عمدی ما را نسبت به خود میداند، با این حال آنقدر اهمیت داد که پسر یگانه خود را به جهان فرستاد تا برای ما بمیرد.
«من تو را وقف خود ساختم.»
این به سؤال «آیا من مهم هستم؟» پاسخ میدهد. فیض شگفتانگیز خدا نه تنها گناهکاران را از گناه و داوریشان رهایی میبخشد، بلکه آنها را به عنوان مردمی خاص برای خود جدا میکند. او از اینکه آنها را به صورت پسر عزیز خود درآورد، لذت میبرد.
«من تو را برگزیدم.»
این به سؤال «آیا هدفی برای زندگی وجود دارد؟» پاسخ میدهد. همانطور که خدا هدفی برای زندگی ارمیا داشت، برای زندگی ما نیز دارد. و این هدف برای هر فردی خاص طراحی شده است. چه شادی بزرگی است که هدف خدا را برای زندگی خود بپذیریم و آن را به «اراده نیکو و پسندیده و کامل» او ثابت کنیم (رومیان ۱۲:۲).
توسط گرانت استیدل
