ابدیت

ابدیت من از هیجان مسابقات لذت می‌بردم. طرفداران اسب‌های مورد علاقه خود را تشویق می‌کردند. ناگهان احساس کردم که آستین کتم کشیده شد. مرد جوانی به من نزدیک شد، تکه‌ای کاغذ در دستم گذاشت و زمزمه کرد: «ابدیت.» منظورش چه بود؟ اسم اسب نبود. کاغذ را در جیبم گذاشتم و فراموشش کردم. همانطور که سعی می‌کردم از بعدازظهر شرط‌بندی روی اسب‌ها لذت ببرم، کلمه «ابدیت» مدام به ذهنم می‌آمد. یک ماه قبل، بهترین دوستم ناگهان مرده بود. به او در ابدیت فکر کردم. اگر هنوز زنده بود، با من در مسابقات بود. اما حالا او در ابدیت بود. بعداً در خانه، کاغذی را که غریبه به من داده بود پیدا کردم. در آن، فهمیدم که خدا مرا دوست دارد و می‌خواهد گناهانم را ببخشد و مرا برای ابدیت با خود در بهشت داشته باشد. به دنبال کتاب مقدس استفاده نشده‌ام گشتم، انجیل یوحنا را خواندم، به عنوان یک گناهکار به خداوند عیسی مسیح ایمان آوردم و او را به عنوان نجات‌دهنده خود پذیرفتم. توقف کنید و در نظر بگیرید که ابدیت خود را کجا سپری خواهید کرد. کتاب مقدس به ما می‌گوید که مسیح با خون خود رستگاری ابدی را برای ما به دست آورد، تا ما که ایمان داریم، وعده میراث ابدی را دریافت کنیم (عبرانیان ۹:۱۲،۱۵). اگر این وعده را بپذیرید، «بهشتی» خواهید بود. حالا این کلمات خود خداوند را بخوانید: «ای ملعونان، از من دور شوید و به آتش جاودانی بروید... و اینان به عذاب جاودانی خواهند رفت، اما نیکوکاران به حیات جاودانی» (متی ۲۵:۴۱،۴۶). این حقیقت در مورد ابدیت است. از گناهان خود توبه کنید، مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود بپذیرید، و زندگی ابدی از آن شماست. در گناهان خود ادامه دهید، مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود رد کنید، و مجازات برای ابدیت از آن شماست. دوست من، برای ابدیت کجا خواهی بود؟ کتاب مقدس از نسخه جدید کینگ جیمز، © ۱۹۸۲، توماس نلسون، شرکت. با اجازه.