چشمانداز– جنوری ۲۰۱۳ –مجله فیض و حقیقت
آرامش هست«و او به ایشان گفت: «شما خودتان به جای خلوتی بیایید و اندکی استراحت کنید.»»— مرقس ۶:۳۱ ج. ن. داربی
آرامش برای روح خسته هست،
آرامش در محبت نجاتدهنده هست؛
آرامش در فیضی هست که مرا کامل ساخته،
که سرگردانان را میجوید.
آرامش در محبت لطیفی هست
که مسیر ما را در پایین پیموده؛
که به ما جایگاهی در قلمروهای بالا داده،
اما میتواند تمام غمهای ما را بداند. آرامش در فیض آرامبخش هست
که از آن قلمروهای بالا جاری میشود؛
چه آرامشی در این فکر – که چهره او را خواهیم دید،
کسی که به ما محبت خود را شناسانده است!
آرامش در میان غم هست،
زیرا غم اثبات محبت بوده؛
شیرین است در آن محبت تسکین یافتن،
هنگامی که غمهای زمین را تجربه میکنیم. آرامش در قلب نجاتدهنده هست
که هرگز غم را رد نکرد،
بلکه در آنچه گناه سهم ما ساخته بود، یافت
مکان نمایش محبت خود را. آرامش در یوغ مبارک هست
که هیچ ارادهای جز اراده او را نمیشناسد؛
که از مسیر او و کلماتی که گفت، میآموزد
آن صبر محبتآمیز چیست. جایی که او نیز پیش از این رفته است،
مسیری است که ما باید بپیماییم؛
و به آرامشی میرسد که غم در آن پایان یافته،
به مکانی که قدمهای او رهنمون شده است. اثر ج. ن. داربی (۱۸۰۰-۱۸۸۲)
«نزد من آیید، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران،
و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرید،
و از من بیاموزید؛ زیرا من حلیم و فروتن دل هستم؛
و برای جانهای خود آرامش خواهید یافت.»
— متی ۱۱:۲۸-۲۹
