«…زیرا چنانکه در دل خود فکر میکند، همان است.» (امثال ۲۳:۷)
ای. پی. گیبس میگفت: «شما آن چیزی نیستید که فکر میکنید هستید، بلکه آن چیزی هستید که فکر میکنید.» این بدان معناست که ذهن سرچشمهای است که رفتار از آن جاری میشود. منبع را کنترل کنید تا جریانی را که از آن میآید، کنترل کنید.
بنابراین، کنترل زندگی فکری اساسی است. به همین دلیل سلیمان گفت:
«دل خود را با تمامی هوشیاری نگاه دار، زیرا که مخرَجهای حیات از آن است.» (امثال ۴:۲۳)
در اینجا «دل» به عنوان مترادف «ذهن» به کار رفته است.
یعقوب به ما یادآوری میکند که گناه در ذهن آغاز میشود (یعقوب ۱:۱۳-۱۵). اگر به چیزی به اندازه کافی فکر کنیم، سرانجام آن را انجام خواهیم داد.
فکری بکار و عملی درو کن.
عملی بکار و عادتی درو کن.
عادتی بکار و شخصیتی درو کن.
شخصیتی بکار و سرنوشتی درو کن.
عیسی مسیح اهمیت زندگی فکری را با برابر دانستن نفرت با قتل (متی ۵:۲۱،۲۲) و برابر دانستن نگاه شهوانی با زنا (متی ۵:۲۸) تأکید کرد. او همچنین تعلیم داد که آنچه انسان میخورد او را نجس نمیکند، بلکه آنچه فکر میکند (متی ۷:۱۴-۲۳).
ما مسئول افکار خود هستیم زیرا قدرت کنترل آنها را داریم. میتوانیم به چیزهای ناپسند و تحریکآمیز فکر کنیم یا میتوانیم به آنچه پاک و مسیحگونه است فکر کنیم. هر یک از ما مانند یک پادشاه هستیم. امپراتوری که بر آن حکومت میکنیم، زندگی فکری ماست. این امپراتوری پتانسیل عظیمی برای خیر و پتانسیل عظیمی برای شر دارد. ما کسانی هستیم که تعیین میکنیم کدام یک خواهد بود.
در اینجا چند پیشنهاد مثبت در مورد آنچه میتوانیم انجام دهیم آورده شده است. اول، تمام این موضوع را در دعا به خداوند بسپارید و بگویید:
«ای خدا، دلی پاک در من بیافرین و روحی راست در باطن من تازه بساز.» (مزمور ۵۱:۱۰)
دوم، هر فکری را با توجه به چگونگی ظاهر شدن آن در حضور مسیح قضاوت کنید (۲ قرنتیان ۱۰:۵). سوم، هر فکر شیطانی را فوراً اعتراف کرده و آن را بیرون کنید (امثال ۲۸:۱۳). سپس، از داشتن ذهنی خالی و بیهدف خودداری کنید. آن را با افکار مثبت و ارزشمند پر کنید (فیلیپیان ۴:۸). پنجم، بر آنچه میخوانید، میبینید و میشنوید، انضباط اعمال کنید. اگر از کثیفی و آلودگی تغذیه کنید، نمیتوانید انتظار زندگی فکری پاک داشته باشید. در نهایت، برای خداوند مشغول باشید. زمانی که ذهن خود را در حالت خنثی قرار میدهید، تخیلات ناپسند به دنبال ورود هستند.
