خانواده– اکتوبر ۲۰۱۸ –مجله فیض و حقیقت
نگرش شما نسبت به خانوادهتان چیست؟
«و پدر و مادر و برادران و خواهرانم و هر آنچه دارند را زنده نگاه دارید و جانهای ما را از مرگ رهایی بخشید.» —یوشع ۲:۱۳ KJV
در این درخواست، راحاب نشان داد درکی قابل توجه از خواست خدای اسرائیل، زیرا در سراسر کلام خدا میبینیم که این هدف خداست: خواست و اراده او این است که قوم خود را در خانوادهها، در خانوارها نجات دهد. اگر او به یک نفر در یک خانوار رحمت نشان دهد، این نشانهای است که او میخواهد هر عضوی از آن خانواده را نجات دهد. خدا در مورد داوری قریبالوقوع سدوم و عموره، در مورد ابراهیم گفت: «آیا آنچه را که میکنم از ابراهیم پنهان کنم؟ ... زیرا او را میشناسم که فرزندان و خانوادهاش را پس از خود فرمان خواهد داد» (پیدایش ۱۸:۱۷،۱۹).
ای پدران و مادران مسیحی، نگرش شما نسبت به خانوادههایتان چیست؟ آیا مسئولیت خود را شناختهاید؟ آیا در خانه برای خدا عمل میکنید تا فرزندان خود را پس از خود فرمان دهید؟ میدانم که ما در روزگاری زندگی میکنیم که به ما آموخته میشود که نباید خواستههای طبیعی فرزندانمان را سرکوب کنیم، و بیشتر ما تسلیم این آموزش شدهایم. در نتیجه، فرزندان ناتحولیافتهای در خانههایمان داریم که راههایشان بیانگر طبیعت پست، شرور و فاسد آنهاست. کلام خدا میگوید: «حماقت در دل کودک بسته شده است؛ اما چوب تأدیب آن را از او دور خواهد کرد» (امثال ۲۲:۱۵).
خانم ویلیام بوث، همسر اولین ژنرال ارتش رستگاری،که خانواده بزرگی متشکل از هشت فرزند را تربیت کرد، قبل از تولد هر یک از آنها را برای خدا ادعا کرد. او میگفت: «من از آوردن هر فرزندی به دنیا که در نهایت در جهنم لعنت شود، خودداری میکنم» (به ۲ تسالونیکیان ۲:۱۲ مراجعه کنید). در اوایل زندگی، برخی از آن فرزندان فکر میکردند که مادرشان نسبتاً سختگیر و خشن است زیرا به آنها اجازه نمیداد مانند سایر کودکان وارد امور دنیا شوند، اما روزی فرا رسید که هر یک از آنها از مادرشان به خاطر ایستادگی بین آنها و دنیا تشکر کردند، و همه بزرگ شدند تا مسیح را موعظه کنند و به دنبال آوردن دیگران به سوی او باشند.
مسئولیتی عظیم در این مسائل بر عهده والدین است. بسیاری از والدین میگویند: «من به فرزندم اجازه میدهم تا حدی در راههای دنیا پیش برود، و امیدوارم در نهایت به خدا روی آورد»، اما تنها میآموزند که بعدها او اصلاً تمایلی به شناخت خدا ندارد. فرزند شما ممکن است در برابر اصلاح شما شورش کند، اما بعدها وقتی خداوند را بشناسد، از شما تشکر خواهد کرد. فرزند شما ممکن است شما را از مد افتاده بداند، اما وقتی سرانجام برای نجات به مسیح روی آورد، قطعاً از شما به خاطر اینکه همیشه سعی کردهاید او را در راه پارسایی هدایت کنید، تشکر خواهد کرد.
راحاب زنی فقیر بود که به عمق گناه فرو رفته بود، اما اکنون به خدا روی آورده بود، و قلبش برای رهایی عزیزانش فریاد میزد؛ بنابراین او برای خانوادهاش التماس کرد.
در عهد جدید میخوانیم درباره زندانبان فیلیپی که تنها به خودش فکر میکرد. او فریاد زد: «ای آقایان، چه باید بکنم تا نجات یابم؟» ظاهراً خانوادهاش دور او جمع شده بودند، و پولس گفت: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور، و تو و خانوادهات نجات خواهید یافت» (اعمال ۱۶:۳۰-۳۱). آن شب شادی بزرگی در آن خانه بود. تمام خانواده به ایمان به مسیح آورده شدند و نام او را در تعمید اعتراف کردند.
اگر شما تنها عضو نجاتیافته در خانوادهتان هستید، به خدا چنگ بزنید و با ایمان برای نجات سایر اعضای خانوادهتان به او فریاد بزنید. مسیح را در برابر آنها زندگی کنید و به خدا نگاه کنید تا همه آنها را به سوی خود بیاورد. در این مورد میتوانیم از ایمان راحاب به دقت تقلید کنیم.
توسط اچ. ای. آیرونساید (اقتباس شده از «سخنرانیهایی درباره کتاب یوشع»، صفحات ۳۲-۳۴)