مسائل۲– سپتامبر ۲۰۱۷ –مجله فیض و حقیقت
آیا برای خدا بیش از حد مشغول هستید؟
گاهی اوقات اجازه میدهیم که امور این دنیا، زمان ما را با خداوند و برای او اشغال کند. ما خواندن کتاب مقدس خود را نادیده میگیریم، جلسات کلیسا را از دست میدهیم یا دعا کردن را فراموش میکنیم. این چیز جدیدی نیست. بیایید درسی از کلام خدا را در نظر بگیریم. —سردبیر
در دوم تواریخ ۳۶:۲۱،هنگامی که اسارت تهدید شده یهودا واقعاً اتفاق افتاده بود، بیان شده است که این «برای تحقق کلام خداوند به واسطه دهان ارمیا بود، تا زمانی که زمین از سبتهای خود لذت برده بود. تا زمانی که ویران بود، سبت را نگاه داشت تا هفتاد سال را به انجام رساند» ( NKJV ). غیرممکن است که از خدا پیشی گرفت. یهودای خودخواه، بیشک، استدلال میکرد که اگر سال استراحت (لاویان ۲۵:۴) نادیده گرفته شود، زمان به دست میآید و ثروت سریعتر انباشته میشود. آنها باید حقیقت این کلمات را میآموختند: «کسانی که مرا گرامی میدارند، من نیز آنها را گرامی خواهم داشت، و کسانی که مرا خوار میشمارند، بیارزش خواهند شد» (اول سموئیل ۲:۳۰).
از آن زمان به بعد، برای بسیاری از فرزندان خودخواه خدا نیز همینطور بوده است. زمانی که صرف انتظار برای او شده، زمان از دست رفته تلقی شده است. بسیاری بیش از حد مشغول هستند تا سهم او را به او بدهند. تجارت، لذت – هر چیزی که با خود شروع و به خود ختم میشود – باید اولویت داشته باشد؛ و زمان کمی برای او باقی میماند یا اصلاً زمانی نمیماند. اما او همیشه در نهایت همه چیز را متعادل میکند. بسیاری از مقدسین ماهها و سالهای طولانی و خستهکننده را در بستر بیماری گذراندهاند، تنها به این دلیل ساده که امور خدا در روزهای سلامتی و قدرت کنار گذاشته شده و نادیده گرفته شده بود.
با این حال، نام او مبارک باد،همانند مورد قوم زمینی او، روزهای اسارت به روزهای پربار تبدیل شدهاند. در اطاعت از اسارت بابلی بود که یهودا بتها را نفرت آموخت. از آن زمان به بعد، این ملت هرگز در این زمینه گناه نکرده است. فصول تأدیب یا اصلاح خداوند، زمانهای از دست رفته نیستند. پس از آن، آنها میوه صلحآمیز عدالت را به کسانی که به واسطه آن تربیت شدهاند، میدهند. GT
این مقاله از ارمیا توسط اچ. ای. آیرونساید، صفحات ۱۲۲-۱۲۳ اقتباس شده است.
