۱ پس مانند فرزندانِ عزیز خدا، از او پیروی کنید. ۲ با محبت زندگی نمایید، همان گونه که عیسای مسیح به ما محبت نمود و جان خود را برای ما به عنوان قربانی و هدیه ای خوشبو به خدا تقدیم کرد.
۳ مبادا که در میان شما چیزی دربارۀ فساد جنسی و ناپاکی های دیگر و خودخواهی وجود داشته باشد، زیرا اینها شایستۀ ایمانداران نیست. ۴ شایسته نیست که سخنان زشت و بی معنی به کار ببرید، بلکه به جای آن بهتر است خدا را شکر کنید. ۵ یقین داشته باشید کسی که مرتکب فساد جنسی، ناپاکی و طمعکاری گردد، در پادشاهی مسیح و خدا سهمی نخواهد داشت زیرا طمعکاری یک نوع بُت پرستی است.
۶ متوجه باشید که کسی با دلایل بی معنای خود شما را فریب ندهد، زیرا غضب خدا بر مردمی که فرمانبردار او نیستند، نازل می شود. ۷ پس با چنین اشخاص کاری نداشته باشید. ۸ شما زمانی در تاریکی بودید اما اکنون در نور خداوند زندگی می کنید. پس رفتار شما باید مانند فرزندان نور باشد ۹ زیرا هر نوع خوبی، عدالت و حقیقت، ثمرۀ نور خدا می باشد. ۱۰ کوشش کنید تا بفهمید که چه چیزی مایۀ خوشنودی خداوند می گردد. ۱۱ در کارهای بی ثمر تاریکی شریک نباشید، بلکه آنها را افشا سازید. ۱۲ زیرا حتی یادآوری کارهایی که آنها به طور پنهانی انجام می دهند، مایۀ شرمساری است. ۱۳ اما هرگاه چیزی در مقابل نور قرار گیرد، کاملاً آشکار می شود، ۱۴ زیرا این نور است که همه چیز را آشکار می سازد. به آن سبب است که می گویند:
«ای که در خوابی، بیدار شو،
از میان مُرده گان برخیز،
و مسیح بر تو خواهد درخشید.»
۱۵ پس خوب دقت کنید که چگونه زندگی می کنید، مانند مردمِ نادان نباشید بلکه مانند اشخاص دانا زندگی کنید. ۱۶ از هر فُرصتی به شکل خوب استفاده کنید، زیرا این روزگار، زمانۀ شریر است. ۱۷ پس نادان نباشید بلکه درک کنید که ارادۀ خداوند چیست.
۱۸ مست شراب نشوید، زیرا شراب شما را به سوی عیاشی می کشاند، بلکه از روح مقدس پُر شوید. ۱۹ با حمد و ستایش و خواندن مزامیر و سرودهای روحانی با همدیگر مشارکت داشته باشید و از صمیم قلب برای خداوند سرود بسرایید. ۲۰ همیشه برای همه چیز خدای پدر را به نام سَروَر ما عیسای مسیح شکر کنید.
۲۱ با احترام به مسیح، از همدیگر اطاعت کنید. ۲۲ ای زنان، از شوهران خود چنان اطاعت کنید که از سَروَر ما عیسای مسیح اطاعت می کنید. ۲۳ زیرا همان طوری که مسیح سَر و نجات دهندۀ کلیسا یعنی بدن خود می باشد، شوهر نیز سَر خانم خود می باشد ۲۴ و چنان که کلیسا از مسیح اطاعت می کند، زنان نیز در هر مورد باید از شوهران خود اطاعت کنند.
۲۵ ای شوهران، زنان خود را چنان دوست داشته باشید که مسیح کلیسا را دوست داشت و جان خود را برای آن فدا کرد. ۲۶ او چنین کرد تا کلیسا را با آب و کلام شُسته و آن را پاک و مقدس گرداند ۲۷ و کلیسا را با تمام زیبایی اش کاملاً مقدس، بدون لکه، چین خورده گی و هر عیب دیگری به خود تقدیم نماید. ۲۸ مردان باید همان طوری که بدن خود را دوست دارند، زنان خود را دوست داشته باشند، زیرا مردی که زن خود را دوست می دارد، خود را دوست دارد. ۲۹ هیچ کس هرگز از بدن خود نفرت نداشته بلکه به آن غذا داده و از آن مراقبت می کند، یعنی همان کاری که مسیح برای کلیسا می کند ۳۰ زیرا ما اعضای بدن او هستیم. ۳۱ از همین خاطر خدا در تورات فرموده است: «به همین دلیل مرد، پدر و مادر خود را مانده با زن خود می پیوندد و هر دو یک تن می شوند.» ۳۲ در این آیت یک راز بزرگ نهفته است اما من به مسیح و کلیسای او اشاره می کنم. ۳۳ به هر حال هر یک از شما در زندگی شخصی تان، چنان زن خود را دوست بدارید که خود را دوست می دارید، همین گونه هر زن باید شوهر خود را احترام کند.
۱ من تاک حقیقی هستم و پدر من باغبان است. ۲ او هر شاخه یی را که در من وصل بوده و ثمر نیاورد، قطع می کند اما آن شاخه یی را که ثمر بیاورد پاک می سازد تا میوۀ بیشتر بدهد. ۳ شما با این تعلیمی که به شما دادم، پاک شده اید. ۴ در من بمانید و من در شما. چنان که شاخه نمی تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی توانید میوه آورید اگر در من نمانید.
۵ من تاک هستم و شما شاخه های آن. هر کسی در من بماند و من در او، میوۀ بسیار می آورد زیرا جدا از من هیچ چیزی کرده نمی توانید. ۶ هر کسی در من نماند مانند شاخه ای به دور افگنده می شود و خشک می گردد. مردم شاخه های خشکیده را جمع می کنند و در آتش می اندازند و می سوزانند. ۷ اگر در من بمانید و سخنان من در شما، هر چه بخواهید برای شما انجام داده خواهد شد. ۸ جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار بیاورید و به این گونه شاگردان من خواهید بود. ۹ همان طور که پدر مرا دوست داشته است، من هم شما را دوست داشته ام. در محبت من بمانید. ۱۰ اگر احکام مرا نگهدارید، در محبت من ساکن خواهید بود چنان که من احکام پدر خود را نگهداشته ام و در محبت او ساکن می باشم. ۱۱ این چیزها را به شما گفتم تا خوشی من در شما باقی بماند و خوشی شما کامل گردد.
۱۲ حکم من این است که یکدیگر را دوست بدارید، همان طور که من شما را دوست داشته ام. ۱۳ محبتی بزرگتر از این نیست که کسی جان خود را فدای دوستان خود کند. ۱۴ شما دوستان من هستید اگر احکام مرا انجام دهید. ۱۵ دیگر شما را غلام نمی خوانم زیرا که غلام نمی داند اربابش چه می کند. اما من شما را دوستان خود خوانده ام زیرا که هر آنچه از پدر خود شنیده بودم، شما را از آن آگاه ساخته ام. ۱۶ شما مرا برنگزیده اید بلکه من شما را برگزیده ام و مقرر کردم که بروید و ثمر بخش باشید، ثمری که دایمی باشد تا هر چه به نام من از پدر بخواهید به شما عطا نماید. ۱۷ حکم من برای شما این است: یکدیگر را دوست بدارید.
۱۸ اگر جهان از شما نفرت دارد، بدانید که پیش از شما از من نفرت داشته است. ۱۹ اگر شما متعلق به این جهان می بودید، جهان شما را دوست می داشت. اما چون شما متعلق به این جهان نیستید و من شما را از این جهان برگزیده ام، پس جهان از شما نفرت دارد. ۲۰ این سخنان را که به شما گفتم، به خاطر بسپارید: غلام از ارباب خود بزرگتر نیست. اگر مرا آزار دادند، شما را نیز آزار خواهند داد، ولی اگر از سخنان من پیروی کردند، از سخنان شما نیز پیروی خواهند کرد. ۲۱ پس آنها همۀ این چیزها را در برابر شما انجام خواهند داد زیرا که شما به من تعلق دارید و آنها نمی دانند که فرستندۀ من کیست. ۲۲ اگر من نیامده بودم و با آنها سخن نگفته بودم، آنها گناهی نمی داشتند، ولی اکنون دیگر عذری برای گناه خود ندارند. ۲۳ کسی که از من نفرت دارد، از پدر من نیز نفرت دارد. ۲۴ اگر من کارهایی را که هیچ کسی دیگر در میان آنها انجام نداده بود نمی کردم، آنها گناهی نمی داشتند، ولی آنها کارهای مرا دیده اند، با وجود این، هم از من و هم از پدرم نفرت دارند. ۲۵ این چیزها واقع می شود تا کلامی که در تورات نوشته شده است، تکمیل گردد که می گوید: «آنها بی سبب از من نفرت دارند.»
۲۶ اما وقتی پشتیبان شما که من او را از جانب پدر نزد شما می فرستم بیاید، یعنی همان روح راستی که از نزد پدر می آید، او دربارۀ من شهادت خواهد داد. ۲۷ و شما نیز بر من شهادت خواهید داد زیرا از آغاز با من بوده اید.
۱ عیسی وقتی این سخنان را گفت به سوی آسمان نگاه کرده فرمود: «ای پدر! وقت آن رسیده است تا پسر خود را جلال دهی و پسرت نیز تو را جلال دهد. ۲ زیرا تو اختیار بشر را به دست او سپرده ای تا به همۀ کسانی که تو به او بخشیده ای، زندگی ابدی بدهد. ۳ این است زندگی ابدی که آنها تو را یگانه خدای حقیقی و عیسای مسیح را که فرستادۀ توست، بشناسند. ۴ من ترا در روی زمین جلال دادم و آن کاری را که تو به من سپرده بودی، انجام داده ام. ۵ پس اکنون، ای پدر، مرا در حضور خود جلال بده همان جلالی که قبل از آفرینش جهان در نزد تو داشتم.
۶ من نام ترا به آن کسانی که تو از جهان برای من بخشیده بودی، شناسانیدم. آنهایی که از تو بودند و تو آنها را به من بخشیدی، کلام ترا نگهداشته اند. ۷ اکنون آنها دانسته اند که آن چیزهایی که به من داده ای، از توست. ۸ زیرا من تعالیمی را به آنها دادم که تو به من سپرده بودی و ایشان آن را پذیرفتند. به یقین آنها می دانند که من از جانب تو آمده ام و ایمان دارند که تو مرا فرستاده ای.
۹ من برای آنها دعا می کنم. برای جهان دعا نمی کنم بلکه برای کسانی که تو به من داده ای دعا می کنم، زیرا آنها از آن تو هستند. ۱۰ آنچه من دارم از تو است و آنچه تو داری از من است و جلال من به وسیلۀ آنها آشکار شده است. ۱۱ من دیگر در این جهان نمی مانم، ولی آنها هنوز در جهان هستند و من پیش تو می آیم. ای پدر مقدس، با قدرت نام خود، کسانی را که به من داده ای حفظ فرما تا آنها یکی باشند، همان طور که ما یکی هستیم. ۱۲ هنگامی که با آنها در این جهان بودم، به قدرتِ نام تو ایشان را نگهداشتم و همه کسانی را که به من بخشیده بودی، حفظ کردم و هیچ یک از آنها هلاک نشد جز آن کسی که مستحق هلاکت بود، تا آنچه در نوشته های پیامبران آمده است، واقع شود. ۱۳ ولی اکنون پیش تو می آیم و این سخنان را در همین جهان می گویم تا آنها خوشی مرا به طور کامل با خود داشته باشند. ۱۴ من کلام تو را به آنها رسانیده ام اما جهان از آنها نفرت دارد، چون آنها به این جهان تعلق ندارند، همان گونه که من به این جهان تعلق ندارم. ۱۵ دعای من این نیست که آنها را از این جهان ببری بلکه می خواهم که آنها را از شریر رهایی دهی. ۱۶ آنها به این جهان تعلق ندارند، همان طور که من نیز به این جهان تعلق ندارم. ۱۷ آنها را به وسیلۀ حقیقت خود تقدیس نما، زیرا که کلام تو حقیقت است. ۱۸ همان طور که تو مرا به جهان فرستادی، من نیز آنها را به جهان فرستاده ام. ۱۹ و اکنون به خاطر آنها خود را تقدیس می نمایم تا آنها نیز با حقیقت تقدیس گردند.
۲۰ فقط برای اینها دعا نمی کنم بلکه برای کسانی هم دعا می کنم که به وسیلۀ پیام آنها به من ایمان خواهند آورد، ۲۱ تا همۀ آنها یکی باشند، همان طور که تو ای پدر در من هستی و من در تو و آنها نیز در ما یکی باشند تا مردم جهان ایمان بیاورد که تو مرا فرستاده ای. ۲۲ آن جلالی را که تو به من داده ای، به آنها داده ام تا آنها یکی باشند همان طور که ما یکی هستیم، ۲۳ من در آنها و تو در من، تا آنها به طور کامل یکی باشند و جهان بداند که تو مرا فرستاده ای و آنها را مانند من دوست داری.
۲۴ ای پدر، می خواهم کسانی را که به من بخشیده ای، در همان جایی که من هستم با من باشند تا جلالی را که تو به من داده ای ببینند، زیرا که تو مرا پیش از پیدایش این جهان دوست داشتی. ۲۵ ای پدر عادل! این جهان تو را نشناخته است اما من تو را شناخته ام و اینها می دانند که تو مرا فرستاده ای. ۲۶ من تو را به آنها شناسانیدم و باز هم خواهم شناسانید تا آن محبتی را که تو به من داشته ای، در آنها باشد و من هم در آنها باشم.»
اِفِسُسیان ۵:۲ · یوحنا ۱۵:۱۶ · یوحنا ۱۷:۲۰ · TDV
ما این باغ را جتسیمانی می‌شناسیم: محل روغن‌کشی. یوحنا به ما می‌گوید که «عیسی اغلب در آنجا با شاگردانش ملاقات می‌کرد» (یوحنا ۱۸:۲). یازده نفر معنای کلمات او را به سختی درک می‌کردند؛ با این حال، او دوست داشت با آنها معاشرت کند. او آنها را انتخاب کرده بود (۱۵:۱۶)، و پدر آنها را به او داده بود (۱۷:۹).
آن شب روغن جتسیمانی از شادی سخن نمی‌گفت (مزامیر ۴۵:۷) بلکه از غمی که در انتظار او بود؛ ذکر نهر قدرون، که به معنای «کدر» است، از قبل این را منتقل می‌کند. او فراتر از حد تحمل تحت فشار قرار می‌گرفت، زیرا جدایی از خدای خود را در سه ساعت تاریک از غم و اندوه بی‌امان و دلخراش در نظر می‌گرفت. او همه چیز را می‌دانست، و انتظار وحشتناک بود، اما او از آن منحرف نمی‌شد (یوحنا ۱۸:۱۱).
این مسائل مقدس بسیار فراتر از آن چیزی است که ذهن و قلب ما می‌تواند درک کند. اما خشنود کردن پدرش و داشتن شاگردانش با خود، و کسانی که «به او از طریق کلام آنها ایمان می‌آورند» (۱۷:۲۰) – بله، ما – برای ابدیت در اوج پذیرشی که قربانی او می‌داد، هدف و لذت او بود. مطمئناً، ما با در نظر گرفتن این چیزها، احساسی از محبت او در قلب خود داریم (مقایسه کنید افسسیان ۵:۲).
همانطور که او ما را در شام خود هر روز خداوند در اطراف خود جمع می‌کند، به سادگی منتظر او هستیم تا افکار، دعاهای، سرودهای ما را توسط روح خود هدایت کند، ما می‌خواهیم به او پاسخ دهیم، هرچند ضعیف. باشد که این نیز ما را به گنجاندن این واقعیت سوق دهد که ما این کار را با هم انجام می‌دهیم، حتی اگر فقط دو یا سه نفر باشیم. هرچه ضعف‌ها و شکست‌ها، خطاها و عیب‌های ما باشد، ما می‌خواهیم برای او جشنی برپا کنیم، و برای آن هر یک از ما لازم است. ما یک ساعت با او با هم تماشا می‌کنیم (متی ۲۶:۴۰). اگر می‌توانستیم یکدیگر را بیشتر در پرتو این واقعیت گرانبها ببینیم، این بر روابط برادرانه ما به طور کلی تأثیر می‌گذاشت.
