مراقبت از عضو

مدتی پیش مردی در حال جابجایی یک پیانوی بسیار بزرگ و سنگین بود و در این فرآیند پیانو روی انگشت شست پایش افتاد و آن را به شدت له کرد، به طوری که پزشکان قطع عضو را توصیه کردند. مرد نپذیرفت، بنابراین در طول ماه‌ها عمل‌های جراحی، بخیه‌های زیاد، عفونت‌ها، درد و رنج فراوان وجود داشت. ویزیت‌های زیادی نزد پزشکان، سرمایه‌گذاری در درمان‌ها و داروها انجام شد، و خدا را شکر که نتیجه نهایی بهبودی بود و انگشت پا به جای قطع شدن، ترمیم شد.

همانطور که داستان را شنیدم به آیات ذکر شده در بالا فکر کردم و از خودم پرسیدم که آیا اگر «عضو» به جای آن یک برادر یا خواهر در خداوند بود که به نحوی له شده بود، همین نگرش را داشتم؟ آیا چنین زمان، هزینه، درد و تلاشی را برای دیدن شفای برادرم یا بازگرداندن او سرمایه‌گذاری می‌کردم؟

قابیل یک بار از خدا پرسید که آیا او نگهبان برادرش است؛ پاسخ این است که بله ما هستیم. در عبرانیان به ما گفته شده است که دست‌های آویزان و زانوهای ضعیف را بلند کنیم.

ما می‌بینیم که «سامری نیکو» خود را به خطر می‌اندازد و همچنین از نظر مالی سرمایه‌گذاری می‌کند تا به کسی که قربانی دزدان شده بود و نیمه‌جان در کنار جاده افتاده بود، کمک کند. در فیلیپیان ۴: ۳ می‌خوانیم که پولس از یک همراه خواست تا به دو خواهر کمک کند تا آشتی کنند، و او از خواهران التماس کرد که همفکر باشند. در مناسبتی دیگر پولس نوشت و از فیلیمون التماس کرد که اونیسیموس گناهکار را ببخشد و بپذیرد، و خواست که هر بدهی به حساب خودش گذاشته شود.

باشد که ما نیز به عنوان اعضای بدن مسیح، به شیوه‌ای فداکارانه از یکدیگر مراقبت کنیم.