جدایی از معاشرت‌های گناه‌آلود

یهوشافاط یکی از بهترین پادشاهان یهودا بود. او در پی خدا بود و در راه‌های داوود، جد خود، گام برمی‌داشت. او بت‌پرستی را در سراسر سرزمین از بین برد. او اطمینان حاصل کرد که مردمش شریعت خداوند را آموزش ببینند. هنگامی که توسط اتحادی از ارتش‌های متخاصم مورد حمله قرار گرفت، او مردم خود را در طلب روی خداوند و سپس در ستایش او برای پیروزی رهبری کرد. دعای او در آن مناسبت با دستورالعمل‌های غنی برای ما طنین‌انداز است.

اما یهوشافاط گناهی چسبنده داشت: او با اخاب، شریرترین پادشاه اسرائیل، متحد شد. فرزندان آنها در ازدواج با هم متحد شدند و او با اخاب در جنگی فاجعه‌بار علیه سوریه درگیر شد. همانطور که آنها برای لشکرکشی نظامی برنامه‌ریزی می‌کردند، این مرد خدا در حالی که ۴۰۰ پیامبر دروغین پادشاه اخاب بیهوده سخن می‌گفتند، منفعلانه نشسته بود، و بدتر از آن، در حالی که میکایا، پیامبر حقیقی خدا، به خاطر گفتن حقیقت مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت.

به طور خلاصه، از طریق این معاشرت اشتباه، یهوشافاط خانواده و پادشاهی خود را به خطر انداخت، درگیر جنگی اشتباه شد، خود را در معرض پیامبران دروغین قرار داد، با آزار و اذیت پیامبر حقیقی خدا متحد شد، و جان خود را از دست می‌داد مگر به خاطر رحمت خاص خدا در نجات او. آسان است که بپرسیم چرا چنین مرد خدایی به این شکل درگیر شد. شاید بهتر باشد که قلب خود را در مورد درگیری‌های اشتباهمان جستجو کنیم. اگر در زندگی ما معاشرت‌هایی وجود دارد که خداوند را بی‌حرمت می‌کند، بیایید آنها را قطع کنیم و به وعده دلنشین خداوند به کسانی که از شر جدا می‌شوند، چنگ بزنیم: «من شما را خواهم پذیرفت؛ و برای شما پدری خواهم بود» (۲ قرنتیان ۶: ۱۷-۱۸). چه رابطه دیگری می‌تواند با این مقایسه شود؟