ویرانگر و بره

«ویرانگر» قرار بود از سرزمین مصر عبور کند تا نخست‌زادگان هر خانه را بکشد. او نماینده یهوه بود، یک موجود فرشته‌ای که قدرت نابودی با مرگ را داشت. از این رو گاهی این «ویرانگر» را «فرشته مرگ» می‌نامند. این فرشته مرگ از خانه‌هایی در مصر که با خون علامت‌گذاری شده بودند، گذشت. خون به او نشان می‌داد که مرگی قبلاً در آن خانه رخ داده است و بنابراین او بدون اعمال داوری به راه خود ادامه می‌داد. با این حال، هیچ‌کس جز یک بره نمرده بود! یک «نر یک ساله» (۱۲:۵ jnd).

نخست‌زاده هر خانه اسرائیلی، صرف نظر از وضعیت یا احساساتشان، در امان بود. دو خانه اسرائیلی متفاوت را در آن شب در مصر تصور کنید. در یکی، پسری بود که می‌ترسید وقتی فرشته عبور می‌کند، بمیرد؛ شاید فرشته خون را نبیند، یا شاید والدینش خون را به درستی یا به اندازه کافی نمالیده بودند. در خانه دیگری پسری بود که اطمینان کامل داشت که فرشته خون را خواهد دید و عبور خواهد کرد. در روشنایی صبح، هر دو پسر کاملاً زنده بودند. ویرانگر در آن شب به وضعیت قلبی پسران نگاه نکرد، یکی در ترس و لرز، دیگری مطمئن و شاد. او به یک چیز و فقط یک چیز نگاه کرد: خون. نجات ما به دلیل وضعیت درونی ما نیست، بلکه به دلیل کفاره‌ای است که مسیح برای گناهان ما انجام داده است.

در طول شب، ساکنان این خانه‌های عبری کار دیگری نیز انجام می‌دادند. آنها بره‌ای بریان شده می‌خوردند (۱۲:۸). این به آنها انرژی برای سفری که در پیش داشتند می‌داد. در این روز خداوند، بیایید بار دیگر خون بره را قدر بدانیم و از فیض او تغذیه کنیم تا برای هفته آینده ما را حفظ کند.